***

Gülüzlüm,

şəhərdə sənsiz

darıxmağa nə var ki...

burda zülmdü-

gül-çiçəkli dağ cığırlarında

adam ölür darıxmaqdan.

Burda otlar-çiçəklər,

arılar-kəpənəklər,

bənövşələr-böcəklər,

hər şey qoşulub adama

DARIXIR, darıxanda...

...Şəhərin küçələrində nə var ki,

sənsiz darıxmağa...

olsa-olsa bir qəpiklik

hörməti olmayan

küçə itləri tək

adam darıxır şəhərdə.

Bir də tinlərdə veyillənən

boş şirə qutular kimi...

və bir də dörd fəsli

eyni donda qarşılayan

küknar ağacı tək...

Burda darıxmaq canlıdı:

çiçəklər, arılar, kəpənəklər

və bir də böcəklər kimi...

DARIXDIM...