"Heydər Əliyev irsi ədəbi düşüncələrdə"

Wed, 15 Jul 2026 05:44:11 +0000

Bu gün -14 iyul 2026-cı il tarixdə AYB Lənkəran Bölməsinin və YAP Lənkəran təşkilatının birgə təşkilatçılığı ilə YAP rayon qərargahında "Heydər Əliyev irsi ədəbi düşüncələrdə" adlı tədbir keçirildi.

Tədbirdə Lənkəranda yaşayan yazıçı və şairlərdən bir qrup və YAP rayon təşkilatının əməkdaşları iştirak etdilər.

Tədbiri giriş sözü ilə YAP Lənkəran rayon təşkilatının sədri,tibb elmləri namizədi,dosent İqbal Əmənullayev açdı. İlk öncə şəhidlərin və Ümummilli Lider H.Əliyevin xatirəsi bir dəqiqəlik sükutla yad edildi.

Çıxışına davam edən İqbal müəllim bu günkü tədbirin çox əlamətdar bir günə təsadüf etdiyini qeyd etdi. Məhz 14 iyul 1969-cu il tarixdə Ümummulli Lider Heydər Əliyev Azərbaycanda hakimiyyətə gəlmişdir.

İqbal Əmənullayev ćıxışında yazıçı və şairlərlərin rayonun ictimai-siyasi həyatında fəal iştirakının vacib olduğunu xüsusi ilə vurğuladı.

Tədbir AYB Lənkəran Bölməsinin sədri, yazıçı, dramaturq Qafar Cəfərlinin moderatorluğu ilə davam etdi.

Q.Cəfərli çıxışında bu günkü tədbirin yüksək qiymətləndirdi. O, Ümummilli Lider H.Əliyevin müstəqilliyimizin qorunmasının təminatçısı olmaqla yanaşı ədəbiyyatımızın inkişafında,tanıdılmasında da müstəsna xidmətlər göstərdiyini bildirdi.

Tədbirdə LDU-nun professoru, əməkdar müəllim Yədulla Agazadə, yazıçı və şairlərdən Səyavuş Süleymanlı, Xudaverdi Cavad, Xatirə Xatun,Leyla Məcidova Ofelya Nəzərova ,Hafiz Mirzə, Ziyafət Yəhya, Əhməd Haqsevər, Bəxtiyar Əliyar, Bəxtiyar Hüseynov mövzu ətrafında çıxış edərək H.Əliyevin dövlətimiz,o cümlədən ədəbiyyatımız qarşısında olan xidmətləri ilə bağlı fikir və düşüncələrini bölüşdülər.

Sonda Q.Cəfərli və İ. Əmənullayev ćıxış edərək bu tipdə tədbirlərin davamlı olacağına ümid etdiklərini bildirdilər.

Çay və şirni süfrəsi ətrafında keçən tədbirin sonunda xatirə şəkilləri çəkildi.

https://www.facebook.com/photo/?fbid=4496364150634916&set=pcb.4496364177301580&__cft__[0]=AZYVPxi7IBZNjV5VR6lAuPfe8_J27Ih3PXKeiVJJs7UMA--jmd2Oe048HAst8_RMoQCONU4nUBc8Cg3AVCWRlXyYk4WPJmX6jBxGuUFaJOkW7iwssxiFmPM_85MduytmLcE&__tn__=*b0H-R" role="link" tabindex="0">https://scontent.fgyd21-1.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/747409727_4496364157301582_2592787901931252616_n.jpg?stp=dst-jpg_tt6&cstp=mx1280x672&ctp=s590x590&_nc_cat=105&ccb=1-7&_nc_sid=127cfc&_nc_ohc=zvEIPHnnBKgQ7kNvwHVKPu_&_nc_oc=AdpBx2cvlxVZm9UQUGrluFGEZtbYuH1rfKaqxOzFbmP_joV0hUH-LU5bjkJnj0mcO2Q&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fgyd21-1.fna&_nc_gid=YWa8Mcl_7AVM7x52SaJE5A&_nc_ss=7f2a8&oh=00_AQBEtZlxljBnYGjdSYVVFqxe1xnxbO7T2vrXcebhgiLjYQ&oe=6A5C4E35" />

https://www.facebook.com/photo/?fbid=4496370507300947&set=pcb.4496364177301580&__cft__[0]=AZYVPxi7IBZNjV5VR6lAuPfe8_J27Ih3PXKeiVJJs7UMA--jmd2Oe048HAst8_RMoQCONU4nUBc8Cg3AVCWRlXyYk4WPJmX6jBxGuUFaJOkW7iwssxiFmPM_85MduytmLcE&__tn__=*b1H-R" role="link" tabindex="0">https://scontent.fgyd4-2.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/748071102_4496370513967613_1720789127047649267_n.jpg?stp=dst-jpg_tt6&cstp=mx446x446&ctp=s446x446&_nc_cat=102&ccb=1-7&_nc_sid=127cfc&_nc_ohc=EbIg7aR3XwEQ7kNvwFjBBdk&_nc_oc=AdoT_NSISAylS63lzm8wzUfeBfVqfS4q8fTrwYApOUWOCprDm8Q5dQadDCStb5CvKks&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fgyd4-2.fna&_nc_gid=YWa8Mcl_7AVM7x52SaJE5A&_nc_ss=7f2a8&oh=00_AQDWQbn6Qi12MQmb2iP6CT1nos9DYvJz6wEcNzvoKKPOiA&oe=6A5C42D3" />

https://www.facebook.com/photo/?fbid=4496370557300942&set=pcb.4496364177301580&__cft__[0]=AZYVPxi7IBZNjV5VR6lAuPfe8_J27Ih3PXKeiVJJs7UMA--jmd2Oe048HAst8_RMoQCONU4nUBc8Cg3AVCWRlXyYk4WPJmX6jBxGuUFaJOkW7iwssxiFmPM_85MduytmLcE&__tn__=*b2H-R" role="link" tabindex="0">https://scontent.fgyd4-2.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/746041647_4496370563967608_5628275805495722390_n.jpg?stp=dst-jpg_tt6&cstp=mx1280x960&ctp=s590x590&_nc_cat=106&ccb=1-7&_nc_sid=127cfc&_nc_ohc=Oo8CuLwkLnMQ7kNvwEVZ87f&_nc_oc=AdpXd0qBIGIh_0mhZ4BkvoMz7UcUpT2JR6X2djrUtBgvudBW7cPBQ3uoIvUCGE8YwOQ&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fgyd4-2.fna&_nc_gid=YWa8Mcl_7AVM7x52SaJE5A&_nc_ss=7f2a8&oh=00_AQAHWlC7aQE1KBglTpgUl0mAY-yQ1H7gDNUuNwFI5B5tFQ&oe=6A5C5D95" />

https://www.facebook.com/photo/?fbid=4496370603967604&set=pcb.4496364177301580&__cft__[0]=AZYVPxi7IBZNjV5VR6lAuPfe8_J27Ih3PXKeiVJJs7UMA--jmd2Oe048HAst8_RMoQCONU4nUBc8Cg3AVCWRlXyYk4WPJmX6jBxGuUFaJOkW7iwssxiFmPM_85MduytmLcE&__tn__=*b3H-R" role="link" tabindex="0">https://scontent.fgyd21-1.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/748585449_4496370610634270_5091992536780880500_n.jpg?stp=dst-jpg_tt6&cstp=mx1280x960&ctp=s590x590&_nc_cat=111&ccb=1-7&_nc_sid=127cfc&_nc_ohc=4GAsNAh1oqkQ7kNvwE1ycwN&_nc_oc=AdrIYiHUshjXKXRQfYQ4PXggvavt5AJLfQVmHfJRnMZbTbmlV1XXVp2gQXoVDrnK2wY&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fgyd21-1.fna&_nc_gid=YWa8Mcl_7AVM7x52SaJE5A&_nc_ss=7f2a8&oh=00_AQDbGfbN0fvpE69HqllZHjCXixAvO_rUARUlQEaePnuBwQ&oe=6A5C48CE" />

https://www.facebook.com/photo/?fbid=4496370660634265&set=pcb.4496364177301580&__cft__[0]=AZYVPxi7IBZNjV5VR6lAuPfe8_J27Ih3PXKeiVJJs7UMA--jmd2Oe048HAst8_RMoQCONU4nUBc8Cg3AVCWRlXyYk4WPJmX6jBxGuUFaJOkW7iwssxiFmPM_85MduytmLcE&__tn__=*b4H-R" role="link" tabindex="0">https://scontent.fgyd4-2.fna.fbcdn.net/v/t39.30808-6/746130042_4496370663967598_1593177720269768592_n.jpg?stp=dst-jpg_tt6&cstp=mx1280x960&ctp=s590x590&_nc_cat=101&ccb=1-7&_nc_sid=127cfc&_nc_ohc=jUrN9kNnSMgQ7kNvwFrYt-t&_nc_oc=Adp2QA9LmtkgAtIDPPGC6_RYwVcOGIxliPT26yyVc1Y4L9WAoQNWRbAuQGAPFHxX4zU&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent.fgyd4-2.fna&_nc_gid=YWa8Mcl_7AVM7x52SaJE5A&_nc_ss=7f2a8&oh=00_AQD2gNwHBbw4OEJMab3_pwjbPnAGxIPacmivFCuzLcNv6g&oe=6A5C61C4" />

http://www.w3.org/2000/svg' viewBox='0 0 16 16'%3E%3Cpath d='M16.0001 7.9996c0 4.418-3.5815 7.9996-7.9995 7.9996S.001 12.4176.001 7.9996 3.5825 0 8.0006 0C12.4186 0 16 3.5815 16 7.9996Z' fill='url(%23paint0_linear_15251_63610)'/%3E%3Cpath d='M16.0001 7.9996c0 4.418-3.5815 7.9996-7.9995 7.9996S.001 12.4176.001 7.9996 3.5825 0 8.0006 0C12.4186 0 16 3.5815 16 7.9996Z' fill='url(%23paint1_radial_15251_63610)'/%3E%3Cpath d='M16.0001 7.9996c0 4.418-3.5815 7.9996-7.9995 7.9996S.001 12.4176.001 7.9996 3.5825 0 8.0006 0C12.4186 0 16 3.5815 16 7.9996Z' fill='url(%23paint2_radial_15251_63610)' fill-opacity='.5'/%3E%3Cpath d='M7.3014 3.8662a.6974.6974 0 0 1 .6974-.6977c.6742 0 1.2207.5465 1.2207 1.2206v1.7464a.101.101 0 0 0 .101.101h1.7953c.992 0 1.7232.9273 1.4917 1.892l-.4572 1.9047a2.301 2.301 0 0 1-2.2374 1.764H6.9185a.5752.5752 0 0 1-.5752-.5752V7.7384c0-.4168.097-.8278.2834-1.2005l.2856-.5712a3.6878 3.6878 0 0 0 .3893-1.6509l-.0002-.4496ZM4.367 7a.767.767 0 0 0-.7669.767v3.2598a.767.767 0 0 0 .767.767h.767a.3835.3835 0 0 0 .3835-.3835V7.3835A.3835.3835 0 0 0 5.134 7h-.767Z' fill='%23fff'/%3E%3Cdefs%3E%3CradialGradient id='paint1_radial_15251_63610' cx='0' cy='0' r='1' gradientUnits='userSpaceOnUse' gradientTransform='rotate(90 .0005 8) scale(7.99958)'%3E%3Cstop offset='.5618' stop-color='%230866FF' stop-opacity='0'/%3E%3Cstop offset='1' stop-color='%230866FF' stop-opacity='.1'/%3E%3C/radialGradient%3E%3CradialGradient id='paint2_radial_15251_63610' cx='0' cy='0' r='1' gradientUnits='userSpaceOnUse' gradientTransform='rotate(45 -4.5257 10.9237) scale(10.1818)'%3E%3Cstop offset='.3143' stop-color='%2302ADFC'/%3E%3Cstop offset='1' stop-color='%2302ADFC' stop-opacity='0'/%3E%3C/radialGradient%3E%3ClinearGradient id='paint0_linear_15251_63610' x1='2.3989' y1='2.3999' x2='13.5983' y2='13.5993' gradientUnits='userSpaceOnUse'%3E%3Cstop stop-color='%2302ADFC'/%3E%3Cstop offset='.5' stop-color='%230866FF'/%3E%3Cstop offset='1' stop-color='%232B7EFF'/%3E%3C/linearGradient%3E%3C/defs%3E%3C/svg%3E" style="height:18px; width:18px" />

http://www.w3.org/2000/svg' viewBox='0 0 16 16'%3E%3Cg clip-path='url(%23clip0_15251_63610)'%3E%3Cpath d='M15.9963 8c0 4.4179-3.5811 7.9993-7.9986 7.9993-4.4176 0-7.9987-3.5814-7.9987-7.9992 0-4.4179 3.5811-7.9992 7.9987-7.9992 4.4175 0 7.9986 3.5813 7.9986 7.9992Z' fill='url(%23paint0_linear_15251_63610)'/%3E%3Cpath d='M15.9973 7.9992c0 4.4178-3.5811 7.9992-7.9987 7.9992C3.5811 15.9984 0 12.417 0 7.9992S3.5811 0 7.9986 0c4.4176 0 7.9987 3.5814 7.9987 7.9992Z' fill='url(%23paint1_radial_15251_63610)'/%3E%3Cpath d='M7.9996 5.9081c-.3528-.8845-1.1936-1.507-2.1748-1.507-1.4323 0-2.4254 1.328-2.4254 2.6797 0 2.2718 2.3938 4.0094 4.0816 5.1589.3168.2157.7205.2157 1.0373 0 1.6878-1.1495 4.0815-2.8871 4.0815-5.159 0-1.3517-.993-2.6796-2.4254-2.6796-.9811 0-1.822.6225-2.1748 1.507Z' fill='%23fff'/%3E%3C/g%3E%3Cdefs%3E%3CradialGradient id='paint1_radial_15251_63610' cx='0' cy='0' r='1' gradientUnits='userSpaceOnUse' gradientTransform='matrix(0 7.9992 -7.99863 0 7.9986 7.9992)'%3E%3Cstop offset='.5637' stop-color='%23E11731' stop-opacity='0'/%3E%3Cstop offset='1' stop-color='%23E11731' stop-opacity='.1'/%3E%3C/radialGradient%3E%3ClinearGradient id='paint0_linear_15251_63610' x1='2.3986' y1='2.4007' x2='13.5975' y2='13.5993' gradientUnits='userSpaceOnUse'%3E%3Cstop stop-color='%23FF74AE'/%3E%3Cstop offset='.5001' stop-color='%23FA2E3E'/%3E%3Cstop offset='1' stop-color='%23FF5758'/%3E%3C/linearGradient%3E%3CclipPath id='clip0_15251_63610'%3E%3Cpath fill='%23fff' d='M-.001.0009h15.9992v15.9984H-.001z'/%3E%3C/clipPath%3E%3C/defs%3E%3C/svg%3E" style="height:18px; width:18px" />

ÖZ EŞQİMƏ TƏN BİLMİŞƏ - Səməndər Nəsirov

Wed, 15 Jul 2026 05:44:12 +0000

Niyə məni dərd içində qoyubsan,

Məgər duman-çən bilmişəm mən səni?

Ayrılıqdı məni vaxtsız qocaldan,

Saçlarıma dən bilmişəm mən səni.

Ömür gedir, zaman gedir, tələsim,

Yaralıyam, nə ünüm var, nə səsim,

Səndən ayrı gedib-gəlmir nəfəsim,

Bir ikinci mən bilmişəm mən səni.

Eləmişəm həsrətini yerbəyer,

Amma mənə həsrətində yoxdu yer,

Heç olmasa Səməndərə dəyər ver,

Öz eşqimə tən bilmişəm mən səni.

Xatirə Rəhimbəyli - SƏSİ ŞƏRHDƏ...

Wed, 15 Jul 2026 05:44:12 +0000

Üzü o tərəfə, könlü bu yana

Ay iki arada qalan ey, salam.

Yığval tərsə düşüb, yol düz gəlməyib,

Ürəyi həsrətdə solan ey, salam.

Gəzir aralıqda qatı duman,çən.

Eh,nə bu mən mənəm, nə də o sən sən.

Ürəyim eşitdi ürəyin verən

Allah salamını…Salam ey,Salam!

Hər dua Allaha agah olmur ki,

Quruca bir salam günah olmur ki…

Hər qəlbin salamı,”Segah” olmur ki,

Ürəyim inlədi:”Balam ey…” Salam.

Eh,gəlirsiz gəldi bu gidi gərdiş,

Ürək dərd çəkməyi eylədi vərdiş,

Salamın qurusun,salamsız dərviş,

Eylədin ruhumu talan ey… Salam

Şakir Xanhüseynli - İZ

Wed, 15 Jul 2026 05:44:11 +0000

iz...taleyimizdən, ömrümüzdən

heç silinməyən izlər, izlər...

hərdən düşünürəm məndə izlərin də

izi qalıb--

izlər də iz qoyub məndə, hə...

iz... bəlkə ən dərin izlər bir sözün, səsin

ruhumuzda buraxdığı izlərdi

və sözlərdə neçə-neçə nəfəsin,

sevginin solmayan çiçək izləri...

iz... səma, yer, ay, ulduzlar-

hər nə var

bir izdi, əslində,

sözümüzdə Füzulinin ah izi...

Nəsiminin ənəlhəq harayı,

o da bir iz,

görərsən suda, odda da bir iz...

və gözüm, olur ki, axtarır quşların

göydə izini...

iz... bu yollar, cığırlar da

uzandıqca uzanan bir izdi;

sanki gözümüz

yaş ilə üflənən yanar bir közdü!.

Saqif Qaratorpaq - Ürəyimə köçürmüşəm

Wed, 15 Jul 2026 05:44:15 +0000

***

Ürəyimə köçürmüşəm

səni necə varsan elə.

Hər gün sənə qayıdıram,

mən səni çəkirəm hələ...

Qaçıb eşqinə sığındım,

qərib könlümdə təklənib.

Göz yaşımla yanağıma

çəkib həsrətin şəklini.

Bu gecə də ötdü sənsiz,

Sızıldayır barmaqlarım.

Ləçək-ləçək solur ömrüm,

söz-söz ölür dodaqlarım...

Eh...bizimki yazdan keçib,

bitməz,yüz yağa yağışlar...

sən çəkən köhnə şəkildi

soyuq alnımda qırışlar.

Öz adım yükdü çiynimə,

sonacan apara bilsəm...

Nə yaxşı ki səni tapdım,

səndən sənə vara bilsəm..

Salam Sarvan - Yuvam dimdiyimdə gəzirəm hələ…

Wed, 15 Jul 2026 05:44:10 +0000

Yuvam dimdiyimdə gəzirəm hələ…

Sənsiz yer də yoxdu, dərbədər mənə

Gəl e, gəl qırılıb qırağa düşmüş

o qol budağımdan meyvə dər mənə.

Bilmirəm keçirim hansı halını –

Oynayım toyuna, batım yasına?..

Hər gün neçə məktub yazıb cırıram,

cırıb tullayıram… poçt qutusuna.

Gözləməkdən gözüm çuxura düşüb,

gör heç soruşursan, nə çöküntüdü?

Sənli xatirələr dağılıb evə –

bağışla, otağım tör-toküntüdü.

Ramiz Göyüş - "Sözün hekayəsi": növbəti Vaqif Poeziya Günləri keçiriləcək

Wed, 15 Jul 2026 05:44:15 +0000

Azərbaycan Respublikasının Mədəniyyət Nazirliyi və Heydər Əliyev Fondunun təşkilatçılığı ilə 16-18 iyul tarixlərində növbəti Vaqif Poeziya Günləri keçiriləcək.

“Sözün hekayəsi” şüarı ilə təşkil olunacaq tədbirlər proqramı Azərbaycan poeziyasının görkəmli nümayəndəsi, şair və dövlət xadimi Molla Pənah Vaqif irsinin yaşadılması, milli ədəbi dəyərlərin qorunması, eləcə də müasir ədəbi proseslərin inkişafına töhfə vermək məqsədi daşıyır.

Poeziya bayramı iyulun 16-da M.P.Vaqifin doğulduğu Qazax rayonunda başlanacaq, iyulun 17-də isə mədəniyyət paytaxtımız Şuşa şəhərində keçiriləcək.

Molla Pənah Vaqifin Muzey-Məqbərə Kompleksi önündə keçiriləcək açılış mərasimində rəsmilər, yazıçı və şairlər, eləcə də beynəlxalq təşkilatların nümayəndələrinin çıxışları dinləniləcək. Sonra Xalq şairi Səməd Vurğunun 120 illiyinə həsr olunan “Sözün ovçusu – "Könlüm keçir Qarabağdan” adlı səhnə kompozisiyası nümayiş etdiriləcək.

Poeziya günləri çərçivəsində M.P.Vaqifin yaradıcılığına və Azərbaycan klassik poeziyasına həsr olunmuş bədii kompozisiyalar, musiqi proqramları təqdim ediləcək və ədəbi tədbirlər keçiriləcək.

Builki Poeziya günlərində mühüm yeniliklər də olacaq, “Kitab dayanacağı” köşkü istifadəyə veriləcək. Eyni zamanda TÜRKSOY-un tərəfdaşlığı ilə II Türk Dünyası Gənc Şairlər Festivalı Şuşada təşkil olunacaq.

Bundan əlavə, Xalq şairləri Sabir Rüstəmxanlı, Vahid Əziz və Ramiz Rövşən ilə oxucu görüşləri, “Sözün gülüşü – Şuşa hekayələri” adlı teatral kompozisiya da proqramda yer alıb.

Vaqif Poeziya Günlərinin son günü Azərbaycan və ümumtürk ədəbi irsinin görkəmli nümayəndələrinə həsr olunmuş silsilə tədbirlərlə yadda qalacaq. Xaqani Şirvaninin 900 illiyinə həsr olunmuş “Sözün Xaqanı – Xəlqaniyəm, Xəlqani” mövzusunda elmi konfrans keçiriləcək, Məhəmmədhüseyn Şəhriyarın 120 illiyinə ithaf olunan “Sözün həsrəti – "Heydərbabaya salam” bədii-musiqili kompozisiyası təqdim ediləcək.

Poeziya günləri “Sözün Zəfəri – Zəfərin sədası” adlı möhtəşəm konsert proqramı ilə yekunlaşacaq.

Bildirək ki, Vaqif Poeziya Günləri çərçivəsində təşkil olunacaq silsilə tədbirlər “Azərbaycan Mədəniyyəti – 2040” Konsepsiyasında ədəbiyyatın inkişafı bağlı prioritet hədəflər konteksində xüsusi əhəmiyyət kəsb edir.

Xatırladaq ki, Vaqif Poeziya Günlərinin təməli Ümummilli Lider Heydər Əliyevin təşəbbüsü ilə 1982-ci ildə Şuşada qoyulub. Məhz həmin tarixdə Ulu Öndərin iştirakı ilə Molla Pənah Vaqifin məqbərəsi və Poeziya Evi təntənəli şəkildə açılıb. Eyni zamanda dahi siyasətçinin tapşırığı ilə Vaqif Poeziya Günlərinin keçirilməsinə qərar verilib. 1991-ci ilə qədər hər il təşkil olunan bu poeziya bayramı ənənəvi olaraq şairin vətəni Qazaxdan başlayır və Şuşanın əsrarəngiz Cıdır düzündə başa çatırdı...

Azərbaycan Respublikasının Prezidenti İlham Əliyevin rəhbərliyi ilə rəşadətli Azərbaycan Ordusunun şanlı Qələbəsi nəticəsində Şuşa şəhəri işğaldan azad olunduqdan sonra Vaqif Poeziya Günləri yenidən doğma yurdunda – Azərbaycanın mədəniyyət paytaxtında keçirilməyə başlanıb.

Elman Eldaroğlu - Şairlər ordusunun cəsur döyüşçülərindən biri…

Wed, 15 Jul 2026 05:44:15 +0000

XX əsr Azərbaycan ədəbiyyatının nəhənglərindən biri də Hüseyn Cavid olub. Əzab dolu həyat yaşasa da yaradıcılığı ilə insnların ağlında, şüurunda, ürəyində yuva qura bilib. 1938-ci ildə həbs olunaraq “əks-inqilabi əlaqələr saxlamaq”, “bir sıra müsavatçılarla müsavatçı söhbətlər aparmaq”, “öz ətrafında millətçi düşüncələrlə köklənmiş cavan şairləri toplayıb müsavatçı ruhda təkmilləşdirmək” kimi ittihamlarla günahlandırılaraq, 9 iyun 1939-cu ildə 8 il islah əmək düşərgəsinə məhkum edilib. O, 1941-ci ildə 59 yaşında ikən İrkutsk vilayətinin Tayşet rayonununda dünyasını dəyişib. Ölümündən sonra 1956-cı il martın 6-da Azərbaycan SSR Ali Məhkəməsinin hökmü ilə bəraət alıb. Nazirlər Kabinetinin 7 may 2019-cu il tarixli, 211 nömrəli Qərarı ilə Hüseyn Cavid Azərbaycan Respublikasında əsərləri dövlət varidatı elan edilən müəlliflərin siyahısına daxil edilib…

Hüseyn Cavid Naxçıvanda anadan olmuşdu. Ondan 85 il sonra eyni gündə, 1967-ci ilin oktyabrın 24-də Gədəbəy rayonunun Arabaçı kəndində bir oğlan uşağı dünyaya gəldi. Adını Ayaz qoydular. Ayaz Hüseyn Caviddən fərqli olaraq qorxu-hürküsüz həyat yaşadı. 1984-cü ildə Arabaçı kənd orta məktəbini bitirdi. Artıq bir neçə il idir ki, şeir yazırdı. Doğulduğu kəndin adını özünə təxəllüs götürdü. Orta məktəbdə oxuduğu illərdə şeirləri “Azərbaycan gəncləri” qəzetində, “Ulduz” jurnalında dərc olundu, radionun uşaq verilişlərində səsləndirildi. Arada hərbi xidmətə çağırıldı və hərbi xidmətdən qayıtdıqdan sonra ali təhsilinə yiyələndi. Mütəxəssis kimi Təhsil Nazirliyində fəaliyyətə başladı, bir müddət sonra ictimai-fəlsəfi qəzet olan “İdrak” qəzetində baş redaktor, “Diplomat” nəşriyatının direktoru, Ali Diplomatiya Kollecinin İcra Aparatının rəhbəri, “Xudafərin” jurnalının redaktoru işlədi. Şeirləri Türkiyənin bir sıra ədəbi dərgilərində çap olunub. Türkiyədə çap olunmuş Avrasiya Antologiyasında dərc edilmiş şeirləri xüsusi mükafata layiq görülüb. 10-a yaxın şeir kitabının müəllifidir. Xeyli sayda ədəbi-bədii, publisistik və tarixi kitabların redaktorudur…

Deyir ki:- “Bu yaşımda az-çox ovqatımı təzələyəcək bir şey varsa o da ədəbiyyatdır. Ədəbiyyat mühüm prinsiplərimi həyata keçirə biləcəyim yeganə vasitədir. Bu həm də yazı -pozu adamının duruluğunu, saflığını saxlayan, büdrəmələrdən qoruyan bir məharət mənbəyidir. Ədəbiyyatdakı ovqatım demək olar ki, yaxşıdır. Estetik konsepsiyaları əsas tutsam belə bu sahədə çox az xəyal qırıqlığı yaşayıram. Yeri gəldikcə mütaliyə edirəm və mütaliəyə daha çox vaxt ayırmağa çalışıram. Ədəbiyyata kimin necə və hansı niyyətlə soxulmasından asılı olmayaraq, o təravət və gözəlliyini saxlamaqdadır. Bizdə zamanın hüdudlarını aşıb keçə biləcək kifayət qədər imzalar və əsərlər mövcuddur. Hətta böyük inqilabi ideyaları gerçəkləşdirə biləcək əsərlər belə var. Gözəlliyə, incəliyə və dərinliyə baş vuran gənc nəslin uğurlu eksperimentləri də göz qabağındadır. Əsas silah kimi pulu yox, sözü seçə bilsək nailiyyət özü gələcək.”

Çox qətiyyətli və əzmkar insandır. Məqsədinə çatmaq üçün hər cür çətinliyi aşmağa hazırdır və bu yolda heç nədən çəkinmir. Güclü iradəsi onu həyatdakı maneələri dəf etməyə ruhlandırır. Eyni zamanda, o çox sadiqdir. Sevdiklərinə və yaxınlarına dərindən bağlıdır və bu bağlılıq onun üçün çox əhəmiyyətlidir…

“Əslində biz Allahı demək olar ki, tamam unutmuşuq. Allaha olan sevgi ya cahilcəsinədi, ya da ki, qorxudandı. Hara baxsan, Allahsızlıq açıq-aşkar görünür. İndi biz daha çox haram pulların at oynatdığı bir səltənətin məzlum və fəqir adamlarıyıq. Ona görə də ədəbiyyatda Allaha şikayət məzmununda şeirlər, hekayələr çoxalır. Müqəddəs kitablardan ancaq təsəlli tapır, ümidimizi o bir dünyaya bağlayırıq. Nə qədər çaba göstərib, zehni qüdrətimizi işə salsaq belə Allahı dini kitablardan real dünyaya çıxarda bilmirik.”- söyləyir…

Güclü hissiyatı var, çox ehtiraslı insandır. Hər şeyi ürəkdən yaşayadığından, bu xüsusiyyəti onu hədsiz enerjili və hərəkətli edir. O, öz ideyalarını həyata keçirmək üçün bütün gücünü sərf etməyə hazırdır. Bəlkə də həyatdakı uğurlarının əsas səbəblərindən biri də budur…

Deyir ki:- “ Bu gün ədəbiyyatımızın kifayət qədər problemləri var. Çünki ədəbiyyatı əsl fədailər yaratmalıdır. Çünki ağır güzəranın altında inləyərək, evsiz-eşiksiz, xirtdəyədək məişət ağrılarıyla dolu bir zamanda ədəbiyyata könül verib vəfa göstərmək asan iş deyil. Bu cür adamlar böyük hünər sahibi olmalı. Xüsusən nırxı pozulmuş bazarda yaralı qəlbinin brilyant göz yaşlarını layiqli qiymətə satmaq, özünü təsdiq etmək çətindir. Çözüm bu ki, maddi rifah yüksəlməlidir. Bir ucaboylu, qədd-qamətli maaş hər şeyi həll edə bilər.”

O, çox vaxt özünü başqalarından gizləyir və hisslərini paylaşmaqdan çəkinir. Bu xüsusiyyət, onun daxili dünyasının dərinliyini başqalarına açmağı çətinləşdirir və bəzən yanlış anlaşılmalara səbəb ola bilir. Onun sirli təbiəti həyatın daha dərin və mənalı tərəflərinə olan marağını artırır. O, həyatda daha çox araşdırmağı və hər şeyin arxasındakı həqiqətləri öyrənməyi sevir. Onun üçün həyatın gizli tərəflərini kəşf etmək böyük bir ehtirasdır. O, mistik və ya metafizik mövzulara xüsusi maraq göstərir və bəzən ölümdən sonrakı həyat və kainatın mənası kimi böyük suallarla məşğul olur…

“Mən sonluq deyə bir şey düşünmürəm heç vaxt, bu ifadəni də qəbul etmirəm. Ən azı özümçün. Mənə qalsa ölüm ruhumuzun qaranlıqlardan sıyrılıb çıxmasının xilas yoludur. Sözsüz ki, hansısa kövrək məqamda kimlərisə – yaxınları, dostları ağlada biləcək zərif, dəbdəbəli, ağrılı nəsə yazmaq keçib könlümdən. Bilmirəm, bəlkə də səmimi ola bilmədim. Amma bir vaxt belə misralar yazmışam:

Baharda bənövşələr xəzanı heç düşünmür, ömrün qısa olmağı gəlmir ağıllarına...”- söyləyir.

Bəli, Ayaz Arabaçı komandanı Nizami Gəncəvi olan Azərbaycanın şairlər ordusunun cəsur əsgərlərindən biridir. Ən böyük mükafatını isə zaman verəcək...

Əbülfət Mədətoğlu. Ürəyim. Səs: Xalq artisti Eldost Bayram.

Wed, 15 Jul 2026 05:44:09 +0000

https://www.youtube.com/embed/EwGFlZI5ls0" width="640">

Deputatlar tətilə çıxdı

Wed, 15 Jul 2026 05:44:11 +0000

Milli Məclisin növbədənkənar sessiyasının iclası başa çatıb.

Yenises.az xəbər verir ki, Milli Məclis sədrinin birinci müavini Əli Əhmədovun sədrliyi ilə keçirilən sonuncu iclasda 26 məsələ müzakirə olunaraq təsdiqlənib.

Milli Məclis sədrinin birinci müavini Əli Əhmədov növbədənkənar sessiyanı bağlı elan etdikdən sonra Azərbaycan Respublikasının Dövlət Himni səsləndirilib. Bununla deputatlar tətilə çıxıb.

Qeyd edək ki, Milli Məclisin Daxili Nizamnaməsinə əsasən, səlahiyyəti dövründə Milli Məclis ildə iki dəfə – iyul ayının 15-dən avqust ayının 30-dək və yanvar ayının 1-dən 15-dək tətilə buraxılır. Tətil dövründə Milli Məclisin deputatları məzuniyyətdə sayılır.

Zeynəb Əli Yaşa (Əliqızı) : - Balaca dovşan və sehrli kök

Wed, 15 Jul 2026 05:44:10 +0000

(nağıl)

Bir vaxtlar meşədə Pırtı adlı balaca dovşan yaşayırdı. O, çox şən idi, amma biraz səbirsizdi. Hər şeyin dərha lolmasını istəyirdi.

Bir gün nənəsi ona kiçik bir kök toxumu verdi.

–Bunu ək və qayğı göstər, –nənəsi dedi. –Vaxtı gələndə sənə gözəl bir hədiyyə verəcək.

Pırtı toxumu əkdi. Ertəsi gün qaçıb baxdı.

–Niyə hələ kök çıxmayıb?

O biri gün yenə baxdı.

–Hələ də heç nə yoxdur!

Bir neçə gün belə keçdi. Pırtı bezdi və dedi:

–Mən gözləyə bilmirəm!

Elə bu vaxt yaxınlıqdakı müdrik tısbağa ona yaxınlaşdı.

–Böyük şeylər əldə etmək üçün zəhmət və birazda səbir lazımdır, balaca dostum.

Pırtı tısbağanın sözünə qulaq asdı. Hər gün toxuma su verdi, torpağını yumşaltdı və səbirlə gözlədi.

Bir müddət sonra torpaqdan yaşıl yarpaqlar çıxdı. Pırtı sevincindən hoppanıb-düşdü. Günlər keçdi və yarpaqlar böyüdü. Nəhayət, kökü çıxarmaq vaxtı gəldi.

Pırtı kökü çəkdi, çəkdi, çəkdi... Birdən torpaqdan nəhəng bir kök çıxdı!

O qədər böyük idi ki, bütün meşə heyvanları toplaşıb ondan yemək hazırladı. Hamı doydu və şənlik etdi.

Pırtı həmin gün vacib bir şey öyrəndi – səbir etməklə gözəl nəticələrə nail olursan. Və o gündən sonra artıq heç nəyə tələsmirdi.

Ramiz Qusarçaylı - Qübbəm... Qalam..

Wed, 15 Jul 2026 05:44:15 +0000

.

A Şah dağım, Şah səngərim,

Şah duruşum, Şah ləngərim,

Şah sözüm, dil büzüm-büzüm,

Şah düzüm, gül düzüm-düzüm,

Gül üzünmü,

Gül üzümmü,

Gül üzünə

Gül düzümmü...

Dağlar qızı, Qız bənövşəm,

Naz çiçəyim, naz bənövşəm,

Tənha arı gül tərpətməz,

Dodaq əyməz, dil tərpətməz,

Tərpənimmi,

Ürpənimmi,

Bu möcüzə

Sirr mənimmi...

Səslə məni, Təngə, gəlim,

Gözəllikdən təngə gəlim...

Sağım Təngə,

Solum Təngə,

Döngə-döngə yolum Təngə,

Az gəlimmi,

Üz gəlimmi,

Dərə-təpə

Düz gəlimmi...

Başı daşlı Daş minarəm,

Daş əlləri boş minarəm,

Döyə-döyə əydiyim daş,

Əyə-əyə geydiyim daş,-

Daş nəfəsim,

Daş qanımmı...

Daş ətəkdə

Daşdanımmı ...

Xınalığım, Xan nağılım,

Xana-xana şan nağılım,

Dağ sinəsi xına-xına,

Kəklik qonar sına-sına,-

Xonça bulud

Xınam gəlsin...

Xınalansın

Sonam gəlsin...

Qudyalçayım, suyun qərib,

Sən oynayan oyun qərib,

Qərib keçmə, su lillidi,-

Su ürəkli, su dillidi,

Lilləndim a...

Dilləndim a...

Dağ çayıyam

Zilləndim a...

Yerim Qübbə, göyüm Göy nər,

Qalam üstə göyüm göynər...

Qübbəm, Qalam Qurd yeridi,

Qurd yeri ilk yurd yeridi,-

Elim can-can...

Obam can-can...

Qübbəm, Qubam

Azərbaycan! ...

Şah düzü

Elirza Xələfli : - Qəlbidəki qəlbin qələbəsi yaxud bizə düşən qismətin ağ yolu

Wed, 15 Jul 2026 05:44:12 +0000

Faiq Qismətoğlu- 70

Faiq Qismətoğlunun qadası, bəlası getsin 50 il dostluq etdiyim, ancaq axırda çürük olduğunu bildiyim kimsələrin ürəyinə...

Vallah Emin Eminbəylinin sözü olmasın, sən Faiqi də mənə dostluq üçün allah göndərib... Yoxsa mənə qalsaydı qəlbimdəki Qismətin yerini kim tutacaqdı allah özü daha yaxşı bilər

Nəşriyyatın koridorunda ağzım qızışıb, hündürdən danışanda qəfil görmüşəm gəlir...

Utanmağım bəs olmayıb, hələ bir daldalanmaq da istəmişəm.

Qələminə, yazı istedadına, sözünün səliqəsinə görə ayrıca bir məktəbdir Faiq Qismətoğlu...

Mətbuatla ilgili ictimai təşkilatlar Faiq Qismətoğlu kimi jurnalistlərin müntəxabatını, sisfemli xronikal dərsliklərini yaratmalıdırlar

Ayrılığın və həyat iztirablarının bəxş etdiyi ağrı acılarla savaşa. - savaşa yaradıcılıqdan qalmayasan..

Fəal jurnalist həyatında qələmin müqəddəs vəzifəsini qoruyasan

Vicdana güvəncli olmağın yolu çox işıqlıdır

Axı Faiq adının mənası üstün, qəlbidə olan, qalib, fərqli... anlamlarını bildirir

Adına sahib çıxmaq, adına uyğun yaşamaq Faiq. Qismətoğlunun birinci qələbəsidir

Ağaevli Əli Hacı - İllərimin o başından

Wed, 15 Jul 2026 05:44:15 +0000

çatdım ömrün bu başına !

Öz yükümü söz götürüb

qatdım ömrün göz yaşına !

Açıb yolun su oyatdım,

acıb cana suya atdım.

Ürəyi suya boşaltdım

bəlkə,ömrə gün yaşana !

Sıxdım göyün köynəyini,

kəsdim yerin göynəyini !

Gecə dəyişdim əynimi

payızdan ömrün qışına !

Məmməd Qədir

Wed, 15 Jul 2026 05:44:11 +0000

İlahi, can mənim, məsləhət sənin,

Dərd məni min yerə bölməmiş Öldür.

Dadım məhəbbəti sərxoş olunca,

Ayrılıq ağrısı gəlməmiş öldür.

Çiçəyin üstündən gül gözəl gəlir,

Gün aya qovuşur, il gözəl gəlir,

Baxıb oğrun - oğrun el gözəlləri,

Mənə dodaq büzüb gülməmiş öldür.

Bitmədi əkdiyim arzu-diləklər,

Külümü sovurub yurdsuz küləklər,

Xeyrimi, şərimi yazan mələklər,

Məni dəftərindən silməmiş öldür.

Bir parça göy üzü, bir bulud dərdəm,

Namərd dövrəsində var olan mərdəm,

Dağları dağıdan nər oğlu nərdən,

Kişinin qaçdığın bilməmiş öldür.

Ağrımı qəlbə sal, çölümə vermə,

Evdar kişilərin dilinə vermə,

Məni Əzrayılın əlinə vermə,

İlahi, sən məni ölməmiş öldür...

Vasif Süleyman - OLURSAN

Wed, 15 Jul 2026 05:44:10 +0000

Elə sən boydadı, dünya dediyin,

Gözümdə-könlümdə hər an olursan.

Adın çəkiləndə dönərgəm dönür,

Adım çəkiləndə viran olursan.

Tanrı yazdığına neyniyəsiyəm,

Bu boyda saflığın divanəsiyəm.

Mən bu məhəbbətin azan səsiyəm,

And içmək istəsəm, Quran olursan.

Haqqın dərgahından keçdi, ələndi,

Canım bu sevdaya çoxdan bələndi.

Vədəsiz bu sevgi Haqdan gələndi,

Bəs niyə, sən mənə haram olursan...

ƏBÜLFƏT MƏDƏTOĞLU - Günəşin doğulduğu ünvanı göstərən şair

Wed, 15 Jul 2026 05:44:15 +0000

Şair Tahir Rzaya kiçik bir oxucu məktubu

Oxucu qarşısına çıxarılan hər bir ədəbi nümunə həcmindən və təqdimat formasından aslı olmayaraq, özündə müəyyən məqamları, keyfiyyətləri ifadə edir. Yəni ehtiva olunan hər bir çalar özü-özlüyündə söz sahibinin, yaradıcı insanın hiss və duyğularının özəl tərəflərini sərgiləyir. Bu mənada mənim üçün oxuduğum hər bir yeni əsər təbii ki, yenə də həcmindən və təqdimatından aslı olmayaraq bir növ tapıntıdır. Və bir az da açıqlasam, naxışın gətirməsidir. Yəqin ki, bu fikirlə razılaşarsınız. Axı hər adamın naxışı gətirmir! Özü də oxucu olaraq, sözü duyan, sözlə baş-başa qalmağı bacaran yaradılmış kimi...

Bu günlərdə dəyərli ziyalımız, şəxsiyyətinə və yaradıcılığına böyük hörmət etdiyim Tahir Rzadan bir HƏDİYYƏ aldım. Səmimi avtoqrafla bağışlanmış bu kitabın adı dərhal diqqətimi çəkdi. Bu ad Azərbaycan insanının- vətən oğlunun öz yurduna, öz məmləkətinə sonsuz və şəriksiz sevgisini birmənalı olaraq ifadə edir. Kitab “Günəş torpağımdan doğur cahana” adlanır.

Mən bu cümlənin, bu fikrin qatlarına enməyə çalışdım. Daxilən duydum ki, bu cümlədə təkcə bədii fikir yox, bənzətmə yox, epitet yox, birmənalı olaraq bu gün cahanın diqqət mərkəzində olan bir məmləkətin ştirixləri önə çəkilib. Bu, Azərbaycan insanının torpağına bağlılığının təcəssümüdür. Onun 44 günlük zəfərinin ifadəsidir. Onun bölgədə önə çıxmasının, dünya çapında söz sahibi olmasının göstəricisidir. Deməli, müəllif dünyayagələn və artıq oxucunun masası üzərində öz daimi yerini haqq etmiş bu kitabına diqqət çəkən adı verəndə, mənim fəhm etdiyim məqamların hamısını göz önünə gətirmiş və kitabdakı şeirlərin üzünü də, həmin fikri də pardaxlamışdır.

Azərbaycan oxucusu Tahir Rza imzasını ötən əsrin 70-ci illərindən tanıyır. Onun ədəbi cameədə seyrək görünməsinə baxmayaraq, hər kitabı ilə oxucu diqqətini çəkməyi bacaran, “ÖZ oxucusu olan şair” titulunu haqq etmiş müəllif kimi yaddaşına yazmışdır. Ona görə də müəllifin şeirlərində fikir yükü hər zaman öndə olubdur. Yəni pafosdan daha çox gerçəklik və səmimiyyət qabardılıbdır. Məsələn:

Kim deyirsə, ürəyimə hakiməm,

İnanma, ürəyə zor ola bilməz.

Ürək hakimdirsə, onda mən kiməm?

Bunu sevən bilir, aşkar deyilməz.

……………………………….

Varına, gücünə çox güvənmə gəl,

Ürək duyğusuzsa, aciz, yazıqsan.

Əgər ağlın varsa, özündən əvvəl,

Qəlbinin səsini dinlə, ey insan!

“Ey insan” şeirinin ilk və son bəndlərini sizə təqdim etdim, həm də bilərəkdən. İstədim ki, öncədəm söylədiyim poetik nümunədəki təsdiqini özünüz də görəsiniz. Əmin olasınız ki, müəyyən mənada hamının bildiyi gerçəkliyi bu qədər tutumlu, mükəmməl və səmimi təqdim etmək ancaq sözün ruhunu , çırpıntısını yaşaya bilən şairin imkanı daxilində mümkündür. Deməli, Tahir Rza bütün insanların bir zərurətə açıq gözlə baxmasını istəyir. O da hər kəsin öz qəlbinin səsinə qulaq asmasıdır. O səsi dinləyən mütləq məqsədinə istiqamət götürə biləcək. Və onda görəcək ki, həqiqətən günəş bu torpaqdan dünyaya boylanır. Axı biz günəşi buludların içindən çıxaran, haqqı bərpa edən, bayrağına layiq olduğu və haqq etdiyi ucalığa yüksəldən əsgərin,Komandanın yanındayıq. Onlarla çiyin- çiyinəyik.

Başını uca tut, fəxr et, ey əsgər,

Rəhbərin qəhrəman, ordun müzəffər.

Çaldığın qələbə şanlı bir əsər,

Hünərin səs salıb bilki, hər yana,

Günəş torpağımdan doğur cahana.

Gedirik sabaha, biz nura doğru,

Anda, sədaqətə, qürura doğru.

Yeni qələbəyə, uğura doğru,

Yol açır əzmimiz, ruh verir cana,

Günəş torpağımdan doğur cahana.

Zənnimcə müəllifin millət, vətən, bütövlükdə Azərbaycan sevdasını yalnız “əhsən” deməklə onun yanında olmaqdan qürurlu başqa bir məqamı düşünmək artıq olardı. Çünki bu şeir Tahir Rza yaradıcılığında yeni, müstəqil Azərbaycanın hər kəsin duya biləcəyi səviyyədə təqdimatıdır.

Maraqla gözdən keçirdiyim bu kitab daha çox Azərbayacana, onun təbiətinə və insanına ünvanlanmış poetik nümunələrin toplusudur. Amma burda bir gerçəkliyi görməmək mümkün deyil. Həmin nümunələrin demək olar ki, hamısında həm övlad sevgisi, həm də bəşəri sevgi paralellik təşkil edir. Müəllif şeirlrinə öz övlad sevgisi ilə yanaşı, həm də vətəndaş sevgisini də aşılayır. Şeirləri oxuyanda müəllifin duyğularıyla yanaşı, çevrəmizin də, təbii ki özümüzün də Azərbaycana olan sevgimiz həm üzə çıxır, həm də təsdiqlənir.

Mən Tahir Rza yaradıcılığı ilə bağlı öncəki illərdə də bölüşdüyüm bütün yazılarımda həmişə xüsusi olaraq vurğulamışam ki, Tahir Rza qələmində ülvi məhəbbət həmişə tərdir, təravətlidir. Gənclik ovqatlı, atəşlidir. Çünki pak sevgidir, lap el dilində desək, halal məhəbbətdir. Bu məhəbbətə şübhə etmək, yanakı baxmaq mümkün deyil. Çünki şeirin, ruhunda, canında sevən ürəyin, yaşanan duyğuların təkcə çırpıntısı yox, həm də pıçıltısı öz əksini tapır. Məsələn:

Sinəndən asılan daşmı, kəsəkmi?

Dinmirsən, sözləşək, yenə küsəkmi?

Salamı-kəlamı söylə kəsəkmi?

Nə olar danış, din, qurbanın olum.

Sevgi çox şirindi bu dünya kimi,

Ruh kimi, can kimi, bir ziya kimi.

Aldadar əğyarı sirr, röya kimi,

Yuxumuz olar çin, qurbanın olum.

Bir vaxt könül quşun uçacaq, inan,

Tahirin yanına qaçacaq, inan.

Vağzalı dilini açacaq, inan,

Gələcəkdir o gün, qurbanın olum.

Bu şeir mənə görə (təkrar vurğulayıram məhz mənim düşüncəmə və məntiqimə görə- Ə.M) Tahir Rza poeziyasındakı sevgi təranələrinin ən tər nümunəsi, ən gözəl ətir və zövq bəxş edən çiçəyidir. Onu oxuyanda yaşanan və yaşanması qaçılmaz olan sevgiyə baş əyirsən. Elə bu duyğularla da “Günəş torpağımdan doğur cahana” ilk təəssüratımı yekunlaşdırıram. Təbii ki, hələlik. Təkrar kitaba dönəndə, hələ deyiləsi xeyli məqamları sizə çatdıracam.

Polad Həşimov və İlqar Mirzəyevin şəhid olmasından 6 il ötür

Wed, 15 Jul 2026 05:44:15 +0000

Bu gün general-mayor Polad Həşimov və polkovnik İlqar Mirzəyevin şəhid olmasının növbəti ildönümüdür.

Yenises.az xəbər verir ki, onların hər ikisi hərbçi peşəsini özlərinə həyat yolu seçmişdi. Bu mənada onların bioqrafiyalarında da yaxınlıq, oxşarlıq var idi.

Polad Həşimov 1975-ci ildə Qəbələ rayonunun Vəndam qəsəbəsində anadan olub. 1976-cı ildə Həşimovlar ailəsi Sumqayıt şəhərinə köçüb və burada yaşamağa başlayıblar. P.Həşimov Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin 3-cü Ordu Korpusunun komandir müavini - Qərargah rəisi olub.

İlqar Mirzəyev 1973-cü il Gürcüstanın Qardabani şəhərində anadan olub. Doğulduğu şəhərdə orta təhsil alandan sonra 1995-ci ildə Bakı Ali Birləşmiş Komandanlıq Məktəbini, 2005-ci ildə Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin Hərbi Akademiyasını bitirib. O, Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin 3-cü Ordu Korpusunun artilleriya rəisi vəzifəsində çalışıb.

2020-ci il iyulun 14-də səhər saatlarından başlayaraq Ermənistan silahlı qüvvələri Tovuz rayonunun Ağdam və Əlibəyli kəndlərini iriçaplı silahlardan və artilleriya qurğularından atəşə tutdu. Düşmənin təxribat xarakterli hücumu nəticəsində Azərbaycan Ordusunun general-mayoru Polad Həşimov, polkovniki İlqar Mirzəyev və həmçinin beş hərbi qulluqçu şəhid oldu. Ermənistanın hərbi birləşmələrinin hücumları nəticəsində rayonun Ağdam kənd sakini də həlak oldu.

Azərbaycan Silahlı Qüvvələrinin bu iki hərbçisi 2020-ci il iyulun 12-17-də baş verən Tovuz döyüşləri zamanı müdafiənin ön xəttində qəhrəmancasına şəhid olub.

Polad Həşimov və İlqar Mirzəyev 2020-ci il iyulun 15-də İkinci Fəxri xiyabanda dəfn olunublar.

Bakıda, Sumqayıtda və Qəbələdə küçələrdən birinə Polad Həşimovun adı verilib. Bundan başqa, Türkiyənin Osmanqazi rayonunda Polad Həşimovun adını daşıyan park salınıb.

Prezident İlham Əliyevin 2020-ci ilin dekabrın 9-da imzaladığı Sərəncamla Polad Həşimova və İlqar Mirzəyevə "Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı" adı verilib.

Onların şəhidliyi xalqımızın vətənpərvərlik duyğularının oyanmasında yeni bir dalğaya səbəb oldu. Gənclər, keçmiş döyüşçülər, vətənpərvərlik hissi ilə köklənən yeniyetmələr axın-axın Səfərbərlik və Hərbi Xidmətə Çağırış üzrə Dövlət Xidmətinin bölmələrinə üz tutaraq Vətən torpağının müdafiəsinə qalxmaq arzularını ifadə etdilər.

Tovuz döyüşləri, həmin döyüşlərdə bu iki yüksəkrütbəli hərbçinin şəhidlik zirvəsinə yüksəlməsi uzun illərdən bəri erməni qəsbkarlarının işğalı altında olan torpaqlarımızın azadlığı yolunda çox mühüm və həlledici amillərdən birinə çevrildi. Vətən müharibəsində torpaqlarımızın işğaldan azad edilməsi ilə bütün şəhidlərin qisası alındı.

Fərhad Tapdıqoğlu - Kəlamlar

Wed, 15 Jul 2026 05:44:11 +0000

Danışmağı bacarsa da lal olan,qulağı eşidə -eşidə kar olan adamın gözləri görsə də kordur.

Qəlbi kordu...

Şoranlıqda toxum cücərmədiyi kimi,kin -küdurətli ,xain,paxıl insanların qəlbində sevgi bitməz.

Suyun üzünə yazı yazdın ,yaxud qulaq asmayana öyüd-nəsihət verdin...hər ikisi mənasızdır...

Ayağının sürüşməməsi üçün sürüşmə məkanından uzaq durmalısan.

Unutqan adam laqeyd adamdır,diqqətsiz adamdır,biganə adamdır,yaxşılıq anlamayandır.

Əgər pulun yoxdursa,yaxud səndən asılı bir işləri yoxsa,insanlar sən danışanda susub,özlərini dinləyənlər kimi göstərəcəklər.

Özünə inamın ,gücün nə qədər çox olsa da,etibar etdiyin bir kimsənin olması çox önəmlidir,mütləqdir...

Özünü əlçatmaz hesab eləmə!

Unutma ki, ağacın əlçatmayan yerlərindəki meyvələri qarğa-quzğun yeyir.

Qılıncdan iti baxışdansa, bir kəsərli sözün ola.

Əgər bir insanın həyası azala-azala ,həyasızlaşırsa,deməli onun günahları arta-arta gedir.

Ağzı göyçəklər ( "ağzıgöyçəklər") siması,ağlı,düşüncəsi,əxlaqı göyçəkləri bəyənməzlər.

Bir şirinin xətrinə yüzlərlə acı yemək həmişə xeyir gətirmir...

Həyatın boyu acıları həzm edirsən,şirinə əlin çatmır...

Var düşünüb-daşınıb,danışanlar...

Bir də var düşünüb-daşınıb,daşıyanlar...

P.S.Xaricə daşıyan məmurlar.

"Dişin batmırsa" ,girişmə!

Dişlərini sındırmağın cəhənnəm ,başını itirərsən,batlrarsan.

Anadangəlmə karın qulağına hikmətli sözlər deyən kəsin ağlından söhbət gedə bilməz ...

Soyuq da,şaxta da kəsir insanları...

Saxtakarlıq da,şaxta da...

Birincisi soyuq aylarda olur.

İkincisi ilboyu.

Birincisindən qalın geyinməklə qorunursan...

İkincisi ömrümüzü kəsir,ömrümüzü...

Arxın suyu kəsiləndə bənd-bərəni yoxlaya-yoxlaya,gedib dəhnəyə çıxırlar.

Dəhnəniz dağılmasın,çeşməniz qurumasın!

İçim özümü yandırmaqla davam edir...amma çölüm daha özgəni yandırmır...

Yaş o yaş deyil ,axı?!

Əvvəllər qorxudan "siçan deşiyi" axtarardılar...

İndi bilmək olmur ki,qorxanlar yoxdur,yoxsa boş "siçan deşiyi " qalmayıb?...

Təəsüf ki,zamanla ayaqlaşa bilməyənlər günahı özlərində deyil,zamanın sürətində,onun tez ötüb keçməsində görürlər.

Çulumuzu sudan birtəhər çıxarıb,suyu süzülə-süzülə ,kor-peşman gəzib yaşadığımız günlərimiz də olub...var...

yenə olacağı istisna deyildir...

Xoş,ürəkaçan günlərimə yenə çor dəyib,canlarına azar dolub.

Həyatda hər şeyin ( canlı,cansız) gözləri var.

Sadəcə o gözləri ,ürəyinin və ağlının gözləri ilə baxsan ,görərsən...

Bizdə olan hər hansı bir əşyanı özgələrinə verməmək üçün çox vaxt bəhanə kimi işlətdiyimiz kəlmə:"mənim deyil,baçqasınındır".

"Qarnı( içi) qurdlu meyvələr- meyvələrin yaxşısı.

Qarnı qurdlu adamlar - adamların pisi.

P.S.Meyvələrin yaxşısına qurd düşər.

Bir var "duza gedən adam"...

Bir də var Masazır gölünə duz yığmağa gedən adam...

Təzyiq altında səhvlərini etiraf edən adam haqqında "düz yola qayıtmışdır" -deyə düşünmək ,ən azı sadəlövhlük olardı.

Danışmaq ,öz sözünü deyə bilmək üçün dil,dodaq,ağız...kifayət eləmir.

Gərəkdir mübariz olasan ,qorxmaz olasan,ürəkli olasan...

Tək yaşasan da,səni sevənlərin varsa ,tənha deyilsən,yaşamağa dəyər.

Tək yaşamayıb,sevilmirsənsə,bu tənhalıqdır,bu faciədir.

İnsanın başına gələn faciələrin əksəriyyəti "qorxma,heç nə olmaz" düşüncəsindən ,laqeydlikdən yaranır,baş verir.

Dərdlərim də ağ eləyib,şitini-şorunu çıxarıblar...

Həyatda qolumdan tutub gedənlərin sayı ,qolundan tutub getdiklərimin sayından qat-qat çoxdur.

Nə yaxşı ki,elədir.

Hər açıq gördüyün qapıdan içəri soxulma.

Üzünə açılan qapılardan keç.

İnsanın "yarı " olan ,"yarısı" olan illərdən sonra onun üçün "yara" olursa ,bu artıq dözülməzdir,faciədir.

Sevincimin zəmisini dərdlərim biçib ,daşıdı...başağı da qalmadı...

"Sərxoş başda ağıl olmaz"- deyiblər.

Məncə "ağıllı başı olan da sərxoş olmaz".

Hündürmərtəbəli bina da var...hündürmərtəbəli söyüş də...tərif də...

Elə məqamlar olur ki, bəzən gözlərinlə aşkar gördüklərini inkar etməli olursan,işin xeyrinə edirsən.

İnsan kimi yaşaya bilmirsənsə,qoyun kimi qurbanlıq ola bilərsən ...

Vaxtilə "çullarını sudan güclə çıxaran " insanların indi kürklərinə ( dublyonkalarına) su da dəymir,qupqurudur.

P.S.Kürklərinə birə düşməsi ehtimalı var.

Şad,sevincli günlərimdən uzun müddət bir xəbər olmadığından "itkin düşmüş " hesab edilsin.

Bizim unutqan olmağımız yaltaqlıqla eyni dərəcədə təhlükəlidir .

Odur ki,təhlükə başımızın üzərindən heç vaxt sovuşmayacaq.

Əvvəllər kitablara üz çəkib,onu korlanmaqdan qoruyardılar.

İndi oxunmayan kitabları qorumağa ehtiyac yoxdur.

Bəzən bizi soyuqdan qoruyan paltolar,köhnələndə ayaqlar altında şəlpə kimi istifadə olunur.

"Ağıllı ol"- deməklə insan ağıllansaydı,dünyada ağılsız adam qalmazdı.

Kiçik cinayətlər isti-isti açılır,böyük cinayətləri açmaq üçün isə zaman,şərait gərəkdir .

Çünki bu cinayətləri adətən ,əksər hallarda böyük vəzifə daşıyan insanlar törədirlər .

Mobil operatorlar da var,mobil telefonlar da,çoxlu sayda telefon nömrələri də...elə bizə nömrə gələnlər də...

Dərdim bərk xəstələnib, halı pisdir,boğazından bir damcı su da keçmir.

Silahın varsa ,o sənin güclü olduğunun göstəricisi deyildir.

Ağılla güc bir yerdə möhtəşəm olur.

"Ağılsız güc işıqsız göz kimidir".

İnsanlıq səviyyəsindən aşağı düşən insan ,alçaqlığa yol alıb,gedir.

Başları gündəlik yemək-içməyə qarışan ( çox zaman müftə) insanlar sırasında ürək dostlarının olması məncə ağlabatan deyildir.

Əgər özlərini "dost" hesab edən iki insan arasında qarşılıqlı diqqət yoxdursa,hörmətdən,etibardan,inamdan...söhbət belə gedə bilməz.

Bu nə dostluq,nə də yoldaşlıqdlr.

Tanışların olan iki nəfər söhbət etdiyi zaman ,sən onlara yaxınlaşanda ,danışıqlarına ara verirlərsə ,düşünmədən oradan uzaqlaşmalısan...mane olursan...

Əgər sən xöşbəxt olmaq üçün mübarizə aparmağa qətiyyətli deyilsənsə və inamın da yoxsa,çətin ki,xöşbəxt olasan.

Öz şəxsi fikri,düşüncəsi olmayan "tutuquşu " kimi başqalarının dediklərini təkrarlayanlardan nəsə faydalı iş gözləmək inanılmazdır.

Ələsgər Əlioğlu -BU KƏND

Wed, 15 Jul 2026 05:44:12 +0000

Neçə-neçə şəhərin

Bu üzündən vurub-

O üzündən çıxmışam.

Neçə-neçə şəhərin

Gözəlliklərinə

Gözlərimi dirəyib,

Göz dolusu baxmışam...

Axır hər birinə

Əlvida deyib halallaşmışam...

Neçə-neçə ormanlar keçmişəm,

Dağlar aşmışam...

Amma bir kənd var ki,

Bağlayıb məni özünə;

Bu kəndə əlvida deyib çıxanmıram.

Dünyaya gələn gündən

Bu kənddən

Gözlərimi yığanmıram...

Beşiyim olub bu kənd,

Çalıb laylamı...

Qoynundan almışam

Xeyir-duamı...

Bu kənd məni

Qucağında yedirib,içirib.

Haralara üz tutsam da,

Geri dönəndə

Bağışlayıb məni,

Yenə də köynəyindən keçirib...

30.01.2025

Əşrəf Veysəlli - Gəlmədi

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

Təyyarələr çıxdı yoxa,

Qatar gəlmədi,gəlmədi.

Bütün yollar gözlərimdə

Yatar,gəlmədi,gəlmədi.

Harda qaldı? Hanı? Hanı?

Dərd sökər oğul tikəni.

Gözümdə həsrət tikanı

Bitər,gəlmədi,gəlmədi.

Quruyub quru yolları,

Bağlanıbmı su yolları?

Mənim ahım bu yolları

Tutar,gəlmədi,gəlmədi.

Ürəyim xəstə, üzülür,

Səksənib səsdən üzülür.

Çıxıb qəfəsdən özünü

Atar, gəlmədi, gəlmədi.

1999-cu il

Təranə Məmməd - Qəlbimin təranəsi

Wed, 15 Jul 2026 05:44:14 +0000

Həm bəmdə yerim var, həm zildə varam,

Kamantək titrəyib, neytək ağlaram.

Bir tütək səsinin həzin əksiyəm,

Özüm öz qəlbimin təranəsiyəm.

Qəmim də mənimdir, dərdim də mənim,

Nifrətim mənimdir, sevgim də mənim.

Hərdən həzin-həzin səslənəsiyəm,

Özüm öz qəlbimin təranəsiyəm.

Ümidim tükənib, cəhdim əbəsdir,

Əzəldən bəxtimin ünvanı tərsdir.

Sözləri nisgilli gəm nəğməsiyəm,

Özüm öz qəlbimin təranəsiyəm.

Gərdişi-dünyadan şikayətim yox,

Ömrün müddətinə zəmanətim yox.

Bir gün son nəğməmi söyləyəsiyəm,

Özüm öz qəlbimin təranəsiyəm.

Ələddin Əzimli -= DAMLALAR

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

Qayadan sürüşən daşlar içində,

Sükur əriyirdi hey damla-damla.

Nəyin baş verdiyi anlaşılmırdı,

Çoxları getmişdi dərin xəyala.

Külək də susmuşdu, quşlar da hətta,

Heyrət içindəydi göylərdə bulud.

Kimsə qulağıma pıçıldayırdı:

" Unut olanları, bir yolluq unut".

Damlalar hopduqca nəmli torpağa,

Daşlar silkələnir, göy qaralırdı.

Daşların, torpağın canında sanki,

Müdhiş bir vahimə, bir qorxu vardı.

Bayquş səfasından səksənən ağac,

Kökündən göyəcən tər içindəydi.

Çaylar can stırdı dənizə sarı,

Təkçə tanrı sakir, öz işindəydi.

Bozumtul bir damla qopub sükutdan,

Qışqıra-qışqira çırpıldı daşa.

Çiliklənən damla, bihuş zərrələr,

Uçurdu havada o baş-bu başa.

Günəşin qürüba enən çağıydı,

Qaranlıq ustufca enirdi yerə.

Mən də yorulmuşdum, dilsiz sukut da.

Diqqət kəsilmişdik baş verənlərə.

...Yanbayan düzülüb sıralanmışıq,

Gözəl bir meşəlik, meyvəli bağıq.

Damla-damla hopub soyuq torpağa,

Ümid var, təzədən qayıdacayıq.

SEVGİ VƏ VARLIĞIN METAFİZİKASI

Wed, 15 Jul 2026 05:50:28 +0000

Var olmaq sadəcə fiziki məkanda yer tutmaq, zamanın axarında bioloji bir nöqtə olmaq demək deyil. İnsan varlığının ən dərin qatı onun hiss etmək, dərk etmək və ən əsası, sevmək qabiliyyəti ilə ölçülür. Qədim filosoflardan bəri metafizika görünən dünyanın arxasındakı mütləq həqiqəti, varlığın ilkin səbəblərini axtaran bir sahə olmuşdur. Bu axtarışın mərkəzində isə həmişə bir qüvvə dayanır, Sevgi. Sevgi sadəcə iki insanın bir-birinə duyduğu emosional bağ deyil, o, varlığın strukturunu bir arada tutan, maddəni ruha çevirən, insanı öz kiçik mənliyindən çıxarıb kainatın böyüklüyünə qovuşduran metafizik bir körpüdür.

Cənubun füsunkar poeziya ocağı Lənkəranın torpağından, dənizindən və dumanından yoğrulmuş şair Vaqif Hüseynovun yaradıcılığı məhz bu metafizik axının bariz nümunəsidir. Onun sevgi lirikası ilk baxışda sadə, xalq dilinə yaxın görünsə də, sətirlərin alt qatında insanın varlıq problemi, ruhun tənhalığı və sevgi vasitəsilə yenidən doğulma prosesi gizlənir. Bu yazıda sevgi və varlığın metafizik əlaqəsini şairin misraları işığında bənd-bənd araşdıracağıq.Metafizikada insanın ən böyük dramı onun öz mənliyi ilə kainat arasındakı sərhədi aşmaq istəyidir. İnsan sevdiyi an öz daxili coğrafiyasını tərk edir, başqa bir varlığın içində əriyir. Vaqif Hüseynov bu prosesi insanın özündən qopması, varlıq asılılığı kimi təsvir edir:

"Bir sevda ağlayır mənim içimdə,

Nə qədrini bildim, nə duya bildim.

Elə bağlandım ki, sənə, a bədbəxt,

Özümü özümdən qopara bildim..."

Bu misralarda sevgi bir işğalçı kimi deyil, varlığın əsasını dəyişdirən bir qüvvə kimi çıxış edir. "Özümü özümdən qopara bildim" ifadəsi, fəlsəfi mənada, eqonun məhvi və onun yerinə böyük bir "Sən" fəlsəfəsinin gəlməsidir. Bu qopma reallaşdıqda, sevgi zamansız bir izə çevrilir:

"Sən mənim ömrümdə elə bir izsən,

Nə silmək mümkündür, nə unutmaq yar.

Mən səni sevirəm sən bilməsən də,

Bu eşqin gizli bir fədakarlığı var."

Varlığın fədakarlıqla eyniləşdirilməsi sevgini qarşılıq gözlənilən bir hissdən çıxarıb, mütləq varlıq səviyyəsinə qaldırır. Qarşı tərəf bilməsə belə, o sevgi var, deməli, aşiqin ruhu da o sevginin işığında mövcuddur.

Metafizikada makrokosmos (kainat) ilə mikrokosmos (insan) həmişə vəhdətdədir. Vaqif Hüseynov poeziyasında Lənkəran, cənub təbiəti sadəcə bir coğrafiya deyil, sevgilinin varlığı ilə canlanan canlı bir orqanizmdir. Şair obyekti təbiətlə eyniləşdirir:

"Gözlərin bənzəyir cənub dənizinə,

Baxdıqca batıram o dərinlikdə.

Lənkəran yağışı yağır eyvana,

Mən isə yanıram bu gəncliyimdə..."

Dənizin dərinliyi ruhun sonsuzluğunu, yağış isə varlığın təmizlənmə və yenilənmə ritmini simvolizə edir. Bu təbiət hadisələri aşiqin daxili aləminin fiziki təzahürüdür. Sevgi kainatın nəfəsinə çevrilir:

"Sənin gülüşündə bahar nəfəsi,

Səsində cənubun dəniz nəğməsi.

Sən elə bir eşqin ülvi töhfəsi,

Səni sevmək özü bir səadətdir."

Burada "ülvi töhfə" ifadəsi sevginin yer üzünə aid olmadığını, onun metafizik, səmavi bir mənşəyə malik olduğunu vurğulayır. Sevmək, bir ibadət fəaliyyəti kimi, varlığın ən ali şəkildə dərkidir.

İnsan yaradılış etibarilə bu dünyada tənhadır. Bu tənhalıqdan qurtulmağın yeganə yolu başqa bir ruhla birləşməkdir. Bu birləşmə baş verdikdə və ya yarımçıq qaldıqda, zaman və məkan dözülməz bir zindana, qəfəsə çevrilir:

"Gözlərim yollarda, qulağım səsdə,

Bir xəbər gözlədim hər gələn kəsdən.

Ruhum qəfəsdədir, canım xəstədə,

Sən mənim könlümün ixtiyarısan."

"Ruhun qəfəsdə olması" bədənin və maddi dünyanın məhdudiyyətlərini ifadə edir. Sevgilinin yoxluğu varlığın xəstəliyidir. Çünki sevgisiz qalan insan qaranlıqdadır, o yalnız sevdiyinin nuru ilə işıqlana bilər:

"Ömür gəlib keçir bir karvan kimi,

Sənsiz dolanaram bir nadan kimi.

Alışıb yanaram pərvanə kimi,

Sən bu qaranlığın şəfəqlərisən."

Pərvanə və atəş metaforası klassik şərq irfanından gələn dərin metafizik mənaya malikdir. Pərvanə işığa tərəf qaçır, çünki onun varlığının mənası o atəşdə yanıb yox olmaqdır. Vaqif Hüseynov bu ənənəni müasir cənub nəfəsi ilə yenidən canlandırır.

Məhəbbət sabit bir hiss deyil, o, insanı yıxıb yenidən tikən bir tufandır. Varlığın köhnə formaları dağılmalıdır ki, sevgi daxilində yeni bir insan doğulsun. Şair bu qorxunu və daxili çırpıntını belə ifadə edir:

"Nə olar, könlümün səsinə səs ver,

Bu qədər soyuqluq yaraşmır sənə.

Ötən günlərimiz bir şirin əsər,

O parlaq günləri qaytar sən mənə."

Aşiq sevdiyindən gələn soyuqluqla üzləşəndə varlığının təhlükədə olduğunu hiss edir. Həsrət ruhu didib-parçalayan bir qüvvədir:

"Qorxuram, bu atəş birdən sönəcək,

Bu sevgi nağılı dərdə dönəcək.

Sən getsən, bu dünya mənə dar gələr,

Həsrətin qəlbimi söküb-didəcək."

"Dünyanın dar gəlməsi" — məkanın öz fiziki ölçülərini itirməsi deməkdir. Sevgilisiz qalan insan üçün milyardlarla kilometrlik kainat bir hücrə qədər kiçilir. Bu, məkanın fiziki deyil, psixoloji və metafizik dərkidir.

Xətti zaman (keçmiş, indiki, gələcək) maddi dünyaya aiddir. Sevgi zamanı isə ssenarisizdir, o, əbədiyyətdir. Vaqif Hüseynov sevgilini ömrün həm əvvəli, həm də sonu elan edərkən zamanın bu metafizik qanununa toxunur:

"Sənsiz bu yolların dumanı, çəni,

Sınıb ürəyimin qolu-budağı.

Bir dəfə səsləsən, taparam səni,

Gəzərəm hüsnünü dərəni, dağı."

Ruh daxili bir intuitiv güclə (səsləmə ilə) dərhal hərəkətə keçir. Coğrafi maneələr (dərə, dağ) əhəmiyyətini itirir, çünki ruh üçün məsafə yoxdur. Sevgili varlığın mərkəzindədir:

"Könül mülkümdəsən bir sultan kimi,

Sən mənim ilkimsən, sonumsan mənim.

Dolanma başıma bir tufan kimi,

Sən axar çayımsan, qonumsan mənim."

İlk və son olmaq, Alfa və Omeqa olmaq deməkdir. Varlığın başlanğıcı da, gələcəyi son nöqtəsi də eyni varlıqla bağlanırsa, deməli, o varlıq artıq aşiqin ilahisinə çevrilmişdir.

Gecə, insan varlığının öz-özü ilə baş-başa qaldığı, maskaların düşdüyü andır. Lənkəran gecələri şairin poeziyasında kosmik bir sükutun və bu sükutda əks-səda doğuran sevginin simvoludur:

"Yenə xəyalına sığınıb qaldım,

Lənkəran gecəsi sükuta dalıb.

Mən səni özümə bir nəfəs sandım,

Gör sənin həsrətin nə günə salıb."

Həsrət insanı fiziki olaraq tükətsə də, ruhun gözü ilə baxdıqda dəniz və ulduzlar bu sevgiyə şahidlik edir, onu təsdiqləyir:

"Dənizin ləpəsi pıçıldayır bax,

Deyir ki, bu sevda bitməz, tükənməz.

Göydə ulduzlar da yanır çıraqtək,

Sənsiz ürəyimin alovu sönməz."

Kainatın (dəniz, ulduzlar) bu sevdada iştirak etməsi sevginin fərdi xarakterdən çıxıb ümumdünya, kosmik bir qanunauyğunluğa çevrilməsini göstərir.

İnsan bəzən sevginin gətirdiyi mütləq həqiqəti gec dərk edir. Lakin bu dərketmə gec olsa da, onun metafizik dəyərini azaltmır. Çünki sevgi reallığında "gecikmək" anlayışı nisbidir:

"Bir vaxt bu sevginin qədrini bilmək,

Nə qədər çətinmiş, vaxtında duya bilmədim.

İndi tək təsəllim rəsminə gülmək,

Mən səni özümdən ayıra bilmədim."

Fiziki ayrılıq baş versə də, ruhsal olaraq ayrılmaq qeyri-mümkündür. Maddi varlıq (şəkil) yalnız bir vasitədir, əslində isə sevgili daxili bir rəzdir, sirdir:

"Hardasan, ey mənim baharım, yazım,

Sənsiz bu ömrün də dadı qalmayıb.

Sənə əyan olsun bu sırıq, razım,

Səndən savayı bir adım qalmayıb."

"Adın qalmaması", aşiqin öz kimliyini tamamilə itirməsi və sevgilinin varlığında fəna tapması (yox olması) deməkdir. Bu, sufilikdəki "Fəna fillah" məqamının dünyəvi sevgidəki təzahürüdür.

Hər bir varlıq öz yaradılış nöqtəsinə qayıtmaq istəyir. İnsanın ruhu sevgilisindən ayrılıbsa, onun bütün varlığı o mərkəzə qayıdış ümidi ilə yaşayır. Qayıdış bir xilasdır:

"Yolların daşlıdır, gəlməkmi olmur?

Könlünün qapısı bağlımı qalıb?

Sənsiz bu gözlərin yaşı bəs qurumur?

Ömrümün baharı qışamı qalıb?"

Bu suallar əslində qarşı tərəfə deyil, taleyin özünədir. Varlığın qışdan bahara keçməsi sevgilinin geri dönüşünə bağlıdır. Çünki əsl səadət yalnız o varlığın bəxş etdiyi enerjidə gizlənir:

"Dön gəl, bu həsrətə birdəfəlik son qoy,

Ürəyim sənindir, sənə əmanət.

Sən mənə bəxş elə o sevdalı boy,

Bu eşqin sonu da olsun səadət."

Sevgi olmadıqda maddi dünya öz rəngini itirir. Metafizik mənada obyektlər yalnız bizim onlara yüklədiyimiz məna ilə mövcuddur. Əgər içimizdəki sevgi işığı sönərsə, xarici dünyadakı bağlar da solar:

"Saralıb-solubdur bağın gülləri,

Sənsiz bu fəsillər mənə payızdır.

Yadıma düşəndə şirin dillərin,

Bilirəm, bu dünya sənsiz yalqızdır."

Dünyanın yalqızlığı aşiqin yalqızlığının makrokosmik əksidir. Xəyal dumanlar içində dolaşarkən, sevgilinin adı elementlərə (əsən yellərə) yazılır:

"Boylanıb baxıram keçən günlərə,

Xəyalım dolaşır duman içində.

Adını yazmışam əsən yellərə,

Gözüm səni axtarır hər an içində."

Zamanın "hər anı" daxili bir axtarışla doludur. Bu axtarış var olmağın yeganə şərtidir.

Vaqif Hüseynov yaradıcılığında sevgi heç vaxt təsadüfi bir qarşılaşma sayılmır. O, taleyin bəxş etdiyi ilahi bir hədiyyədir. Hədiyyə olan yerdə isə minnətdarlıq və heyranlıq var:

"Bir şirin nəğməsən dilimdə mənim,

Oxumaqdan doymur bülbül tək könül.

Sən elə bir gulsən əlimdə mənim,

Sənsiz bu dünyada solar hər bir gül."

Sevgili kainatın nur mənbələri olan ay və ulduzla müqayisə edilir. Çünki o, təmizliyin və paklığın uca bir sığınacağıdır:

"Taleyim bəxş edib səni pay mənə,

Sən mənim ömrümdə nurlu sabahı.

Bənzəyir o hüsnün ulduza, ayə,

Sən təmiz sevginin uca pənahı."

Ruh yaddaşı unuda bilmir. Beyin unutmaq istəsə də, metafizik varlıq olan ruh sevgini bir kölgə tək qoruyub saxlayır. Unutmağa çalışmaq varlığın özünə qarşı üsyanıdır və bu üsyan həmişə məğlubiyyətlə bitir:

"Nə qədər çalışdım, unutmaq üçün,

Xəyalın kölgətək izlədi məni.

Soruşdum özümdən, a qafil, niyə,

Bu təmiz məhəbbət gözlədi məni?"

Bu sual insanın öz daxili müdrikliyinə (və ya qəflətinə) müraciətdir. Cənub dənizinin maddi sərinliyi ilə sevgilinin kəlmələrinin ruhani sədası eyni dalğada birləşir:

"Sən mənim ruhumun dərinliyində,

Yaşayan gizli bir arzususan yar.

Cənub dənizinin sərinliyində,

Sənin hər kəlmənin öz sədası var."

Varlığın metafizik dramının son pərdəsi mütləq təslimiyyətdir. İnsan sevgi qarşısında hər şeyindən, ixtiyarından, iradəsindən keçməyə hazır olanda kamil aşiqə çevrilir. Gecə dumanı ağlayarkən, aşiq öz taleyini sevdiyinin yoluna qurban verir:

"Yenə gecə düşdü, çökdü sükunət,

Pəncərəm önündə duman ağlayır.

Qəlbimi göynədir acı bir həsrət,

Sanma ki, bu dərdi zaman bağlayır."

Zamanın bu dərdi sağalda bilməməsi sevginin zamandan üstün olmasının sübutudur. Və nəhayət, hər bir ixtiyardan keçmək eşqin ən ali zirvəsidir:

"Sən uzaqdasan, mən isə tənha,

Keçirəm sevdalı o yollardan mən.

Bir dəfə üzünü göstərsən mənə,

Keçərəm dünyada hər ixtiyardan mən."

Sevgi və varlığın metafizikası bir-birini tamamlayan iki əbədi anlayışdır. İnsan sevməklə yalnız öz maddi sərhədlərini aşmır, həm də kainatın ali nizamına dialoqla qoşulur.

Lənkəranlı şair Vaqif Hüseynovun bu yszıda araşdırdığımız on iki şeirindən gətirilən parçalar göstərir ki, onun poeziyası sadəcə regional elementlərlə zəngin bir sevgi lirikası deyil. Bu misralar insanın yaradılış sirlərinə, ruhun tənhalığına, zamanın və məkanın nisbiliyinə açılan pəncərələrdir. Onun yaradıcılığında cənubun dənizi ruhun sonsuzluğunu, yağışı könül göz yaşlarını, gecəsi isə metafizik sükutu tərənnüm edir.

Şairin uca bəyan etdiyi kimi, sevgi insanı öz mənliyindən qopardan, dünyanı daraldan və ya genişləndirən, zamana qalib gələn tək qüvvədir. Varlığımızın mənası sevdiyimiz qədərdir və Vaqif Hüseynovun poeziyası bu əbədi həqiqətin sönməz bir şəfəqidir.

Sevil Azadqızı

13.07.2026

DARIXMIŞAM - Zəka Vilayətoğlu

Wed, 15 Jul 2026 05:55:09 +0000

https://www.youtube.com/embed/48_UR_-7IwE" width="640">

“AZƏRBAYCANCA-NORVEÇCƏ SÖZLÜK” YAYINLANDI

Wed, 15 Jul 2026 05:57:04 +0000

Bu günlərdəNorveçdə yaşayan azərbaycanlı alim, Dr. İrəc İsmayılın müəllifi olduğu “Azərbaycanca-norveçcə sözlük” Salman Mümtaz Yayınları tərəfindən nəfis şəkildə nəşr edilib.

Azərbaycan və Norveç dilləri arasında lüğətçilik sahəsində ilk dəfə hazırlanan bu nəşr iki xalqın dil və mədəni əlaqələrinin inkişafı baxımından olduqca mühüm hadisədir. Sözlükdə 25 mindən artıq söz və söz törəməsinin norveçcə qarşılığı verilmişdir. Lüğət Azərbaycan dilinin leksik imkanlarını norveçdilli oxucuya tanıtmaqla yanaşı, Norveçdə yaşayan azərbaycanlıların gündəlik ünsiyyət, təhsil, tərcümə və dil öyrənmə ehtiyaclarına da cavab verir.

“Azərbaycanca-norveçcə sözlük”,özəlliklə Norveçdəki soydaşlarımızın ana dilinin qorunması və yeni nəslə ötürülməsi baxımından dəyərli mənbədir. Sözlüyün, eyni zamanda, Azərbaycan dili və mədəniyyətinə maraq göstərən norveçlilər, tərcüməçilər, müəllimlər, tələbələr və dilçi ailimlər üçün də faydalı vəsait olacağı şübhə doğurmur.

Dr. İrəc İsmayılın uzun illər ərzindəhazırladığı, gərgin əməyin bəhrəsi olan 400 səhifəlik sözlüyün nəşri Azərbaycan türkcəsininuluslararası arenada tanıdılması, müxtəlif dillər arasında qarşılıqlı anlaşmanın gücləndirilməsi və Azərbaycan–Norveç ədəbi-mədəni əlaqələrinin genişlənməsi istiqamətində mühüm addımdır.

Xatırladaq ki, “Azərbaycanca-norveçcə sözlük” İrəc İsmayılın oxucularaünvanlanan ilk əsəri deyildir. O, çağdaş Azərbaycan yazıçı və alimlərinin əsərlərinin ingilis dilinə çevrilməsi, redaktə olunması, yayınlanması və təbliği yönündə xeyli işlər görmüşdür. Belə ki, İrəc İsmayılın Vaqif Sultanlı ilı birlikdə hazırladığı “Müasir Azərbaycan nəsri” (Modern Azerbaijani prose, 2012; 2019), “Müasir Azərbaycan qadın nəsri” (Modern Azerbaijani Women’s prose, 2014), “Güney Azərbaycan nəsri” (2017) antologiyaları, “Yeni dünya düzəni və Güney Azərbaycan problemi” (2024), “Ana dili – milli varlığın təməli” (2023) adlı elmi araşdırmalar toplusu Amerika Birləşmiş Ştatları, Böyük Britaniya və Azərbaycanda yayınlanmışdır.

Fərhad Tapdıqoğlu - Düşüncələr

Wed, 15 Jul 2026 05:55:56 +0000

Yaradan gözünüzü açıq eləsin.

Getdiyimiz yolun sonu şübhəsiz ki,sonsuzluqdur .

İstəklər ,arzular cismimizin şah damarıdır.

Ürəyi yaşadan da bəlkə bu ali missiyadır.

Yaradan gözünüzü açıq eləsin !

Yaşıl xəttlərin sahibi olasınız!.

Dünyanın rənginin də,həyatın ahənginin də arzu və istəklərimizlə üst-üstə düşməsini arzulayıram.

Bir könlü ovutmaq,ələ almaq üçün mütləq bir könül gərəkdir .

Hər könül həyatda öz istəyini tapsın .

Hər kəsə Həcc ziyarətinə bərabər tutulan könül xoşluğu arzu edirəm.

Həmişə könlünüz gülsün!

Ulu Tanrı hər birimizi xöşbəxt edən məqamlara tuş gətirsin !

Ürəyin damarlarını da dəyişirlər,stend də qoyurlar,klapanlarını da dəyişirlər .

Amma ürəkdə olan nə sevgini ,nə də nifrəti dəyişdirə bilmirlər.

Arzumdur,ürəklər sevgi ocağı olsunlar!

Heç bir ürəyə nifrət yol açmasın!

Ürəklərinizi qoruyun ,dostlar!

İnsanlar arasında bir-birinə hörmət,diqqət,səmimiyyət olmalıdır.O zaman sevgi də olar.

Əgər səndən qorxurlarsa ,yaxud sən də qorxursansa,sevgidən,məhəbbətdən söhbət gedə bilməz.

Qorxu varsa ,deməli sevgi yoxdur!

Surətpərəst olmaq sevən kəsin cəhalətinin sübutudur.

Əgər öz sevgində kamil olmaq istəyirsənsə,zahiri gözəlliyin vurğunu olmamalısan ,surətpərəstlikdən uzaq durmalısan!

Mənəvi ,daxili gözəlliyə daha çox önəm verilməlidir.

Kəmalə Abiyeva Aydın qızının -ŞEİRLƏR

Wed, 15 Jul 2026 05:50:16 +0000

Bu gün Dəyərlimiz, sevilən nəğməkar ŞAİRİMİZ, tanınmış publisist Kəmalə xanımın DOĞUM günüdür. Onu ürəkdən təbrik edir, yeni uğurlar diləyirik!

UNUT

Boynubükük bir atanın

gözlərindən cığır salan

bir ananın saçlarında dən-dən olan

dərd gördünmü?

O saçlarda dolandınmı?

O gözlərdən həyatına boylandınmı?

Sən kədəri gördünmü heç?

Bilirsənmi necə olur?

kədər vətən yarasıdı,

kədər torpaq ağrısıdı.

Bəs sevinci gördünmü sən?

Hələ gizlənqaç oynamaq arzusunun

torpaq üçün

Şəhid olmaq arzusunda ölməsində,

atasının daş şəklinə qucaq açan

bir körpənin gülməsində

ağrı içində qıvrılan,

kədərlə qolboyun olan

o sevinci gördünmü sən?

dərdlərini, kədərini yığ üst-üstə

Bax sevincin gözündəki

o qürürlu kədərə bax protez üstə

və

həyatdan sevinc istə.

gör olurmu?

Olmasa da, heç darılma.

Bir də qar soyuqluğunu duymayacaq

uşaqlığın

qartopu oynamaq istəyinin əlindən tut.

bütün dərdlərini unut.

SORUŞMAYIN

Soruşmayın halımı, soruşmayın necəyəm,

Daha bir az fərqliyəm əvvəlki tək deyiləm

bir az gecə kimiyəm, bir az gündüz kimiyəm.

ömrümü tüsdülədən sönməyən köz kimiyəm.

Baxışları didərgin yurdsuz bir göz kimiyəm.

Daha hər şey fərqlidi, əvvəlki tək deyil ki.

Dəniz də həmin deyil, dərdlidi elə bil ki.

Göylər də həmin deyil, buludlar da həminki

Mən də bir az başqayam, mən də bir az fərqliyəm

Soruşmayın halımı, soruşmayın necəyəm

Sevinməyi tərgidən, dilimdə çoxdan ölən

Ürəyimə gömülən söz kimiyəm bir az da.

Bəlkələr ovutmayan, təsəllisi olmayan,

ümidi tapılmayan döz kimiyəm bir az da.

ŞİKAYƏTİM VAR

Daha səbr etməyə səbrim də çatmır

Sənin yaratdığın dünya dağılır,

Nə ağac ağaca oxşayır daha,

Nə yamac yamaca oxşayır daha.

Tikanla çiçəyin fərqi bilinmir.

Suala qarışıb bütün cavablar

Tanrı, mənim sənə şikayətim var.

Əzrail bir idi, dönüb min olub.

Şeytana uyanlar artıb çoxalıb.

Şeytanı daşlayan başlar çoxalıb.

Şeytana uymayan çarəsiz qalıb.

Şeytanla mələyin fərqi bilinmir

Cavaba dönübdü bütün suallar.

Tanrı mənim sənə şikayətim var.

Həyat həyat deyil, tilsim olubdu,

Yaxşılar yamana təslim olubdu.

Sevgi də, nifrət də batıb günaha

Haqq da, həqiqət də batıb günaha

Yalanla gerçəyin fərqi bilinmir

cavabsız qalıbdı bütün suallar.

Tanrı mənim sənə şikayətim var.

ÇARƏSİZLİK

İllər ötüb keçdi məni qocaltdı

Bir az yaşamağa macal tapmadım.

Mənim arzularım mənlə qocaldı

Cavan saxlamağa gücüm çatmadı.

Mənimlə qocalan arzularıma

sığınıb yatıram hərdən gecələr.

Məndən qabaq ölən neçə arzuma

Ağlayıb yatıram hərdən gecələr

Hər gecə yaxamdan bir ümid tutar

məni sabahlara dartıb aparar.

ümid edə - edə ümidlərimə

bilmədim ümidlər məni aldadar.

ElƏ DARIXDIM Kİ

Elə darıxdım ki bu yer üzündə

Buludlara dönüb çəkildim göyə.

Göyə də sığmadım səpildim yerə

bəlkə bir damcımı tapasan deyə.

Elə darıxdım ki, elə darıxdım,

Nə yerə, nə göyə sığa bilmirəm.

Elə darıxdım ki, darmadağınam,

Özümü bir yerə yığa bilmirəm.

Günlər ilə döndü, darıxdı zaman

ayların, illərin yaddaşı oldun.

Mən bir dünya qurdum xəyallarımdan

sənsə o dünyanın yad daşı oldun.

Elə darıxdım ki, mən bu şəhərdə

bir küçə, bir qapı olmaq istədim,

dedim o küçədən keçib yenə də

bəlkə o qapını döymək istədin.

Döndün mənim gerçək bir yalanıma,

sənli həqiqəti görmədim ki, heç.

Özümü aldatdım öz yalanımla

əgər günahdısa bu günahdan keç.

Elə darıxdım ki, sənli qəlbimi

darıxan əlimlə sökmək istədim.

Elə darıxdım ki, mən səni deyil,

başqa birisini sevmək istədim...

QARĞIŞ

Istəyirəm

Yuxunu tapmayasan.

gecəni gəzə-gəzə qalasan.

Yatmayasan...

səssizcə ağlayasan,

harayını göz yaşında boğasan

İstəyirəm özünü gecədən atasan,

küçəyə atasan,

Gedib o tənha skamyada oturasan...

tökəsən xatirələri qarşına

peşiman olasan

və mən çıxam qarşına...

YENƏ YANIMA GƏL SƏN

Qapımı döy qəfildən

Yenə yanıma gəl sən...

Qapını döyməyindən

Bilim ki, gələn sənsən.

Tut əlimdən ehmalca

Yenə də əvvəlki tək.

Sıx köksünə bir azca

Saçlarıma sığal çək.

Yenə yanıma gəl sən

Yenə kefimi soruş.

Bir az olub-bitəndən,

Bir az özündən danış.

Bu sevgidən dəyərli

Axı var ki nəyimiz.

Ayrılanda dərd-qəmli

Birlikdə xoşbəxtik biz.

Axı ayrılmaq üçün

Bəhanə var, səbəb yox.

Amma ayrılmamaqçün

Bəhanə yox, səbəb çox...

Yenə yanıma gəl sən

Heç nə olmamış kimi.

Yenə yanıma gəl sən

Heç ayrılmamış kimi.

Biz xöşbəxt olmuruq ki,

Ayrılırıq nafilə.

Niyə gəlməyəsən ki,

Sən bunu bilə-bilə?..

Günahkar axtarmayaq,

Nə olubsa unudaq.

Yenə yanıma gəl sən

Sadəcə xoşbəxt olaq.

BAKIM

Səhərlər Xəzərdə güzgülənərək,

Qızılı saçların darayır Günəş.

Sevgidən alışıb yanan ürək tək

Bakımla göz-gözə dayanır Günəş.

Doymayır hüsnündən hər gün görsə də

Mənimtək Bakıma olubdu vurğun.

Bəlkə də qəlbinin Günəş Xəzərdə

Səma həsrətini ovudur hər gün...

Şirin yuxusundan Günəş hər səhər

Odlu öpüşlərlə oyadar onu.

Bakım min naz ilə durub geyinər

Onun bəxş etdiyi qızılı donu.

Təbəssüm səpərək nurlu üzündən

Qızılı saçların darayır Günəş.

Bəlkə də Bakımın mavi gözündə

Sevgisinə cavab arayır Günəş…

Zаmаnsız şеir - Rəfail Tağızadə

Wed, 15 Jul 2026 05:54:16 +0000

Əllərim səmаnın ətəklərində,

əllərim zаmаnın tətiklərində,

bu sоnsuz yоllаrın hаrаsındаyаm?

Tаpdаnаn izlərim yаrımçıq, pоzuq,

ləpirlər üstündə ləpirlər dоlu,

bu köhnə еvlərin tаpılmır yоlu.

Azmаn аğаclаrın bоynu kəsili,

təzə аğаclаrın bахışı köhnə.

Buludlаr tərpəşir yеnə həvəssiz,

külək də yоrulub, külək həvəssiz,

dаhа ахşаmlаr dа gəlir həvəssiz,

qаrаnlıq gеcəni öldürür səssiz.

Qаrаnlıq gеcənin üzü qоrхulu,

obаşdаn durаnın çохu yuхulu,

günаhsız körpələr gеcələr yаtmır,

əlim bu gеcənin sоnunа çаtmır.

Qаnunlаr, qаydаlаr pоzulur dаhа,

sən bilən, mən bilən yоzulur dаhа.

Dəyişir yаzılаn, yаzılmаyаnlаr,

bеyinə, qəlblərə qаzılmаyаnlаr.

Sən də dəyişirsən, mən dəyişirəm,

kimlər dəyişsə də, nə dəyişsə də,

zаmаn оlаnlаrı yоlunа qоyur,

zаmаn içimizi оyur, hеy оyur.

Əllərim səmаnın ətəklərində,

özüm bu yоllаrın аrаsındаyаm.

Gözüm bu yоllаrın sоnunа bахır,

gözümdə zаmаnın yеlləri ахır...

Vasif Süleyman - SƏYYAH

Wed, 15 Jul 2026 05:44:12 +0000

Hər gün ürəyimdən gəlib-gedirsən,

Yaxşı yol tapmısan gəlib-getməyə.

Elə yaxşısını sən eyləyirsən,

Qorxuram, başqası gələ, getməyə.

Birdən səsə düşər, qulağın səsə,

Dinlə o sözləri bir yalan kimi.

Hələ harasıdır, ürəyim üstə,

Dünyanı gəzəcən Magellan kimi.

Elə sənsizlikmiş ümid, pənahım,

Hər şeyi yazıram qəmin boynuna,

Heç qubar eyləmə mənim səyyahım,

Dəmir çarığın da mənim boynuma.

Tələsmə, bu yolda, astaca, aram,

Gör neçə gecəmiz, səhərimiz var.

İndidən deməyə bir az qorxuram,

Hələ o dünyaya səfərimiz var.

Tələsmə, adına biçilib bu yol,

Tələsmə, bu yolla tən gedənin yox.

Mənim ürəyimdə sən arxayın ol,

Qapıdan çıxanda ləngidənin yox.

Bu yol nə uzundu, nə də ki, qısa,

Bu yol ömür ilə ölüm arası.

Qəlbimə yol saldın, amma..Hardasa,

Yolunu gözləyir kimsə, qadası.

Hər gün ürəyimdən gəlib-gedirsən,

Yaxşı yol tapmısan gəlib-getməyə.

Elə yaxşısını sən eyləyirsən,

Qorxuram, başqası gələ, getməyə

Aida Adıgözəl - Ruh və kölgə

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

Çıxıb gedəcəyəm bu ömürdən də,

ölümün ən uzaq adalarına.

Orda hava başqa, fəsil də başqa,

orda ağac həsrət budaqlarına.

Orda meyvə vermir arzular bağı,

orda ümidləri suvarmır yağış.

Orda gecələrin sabahı olmur,

ha saat zəngini qurmağa çalış...

Boylanmır arxanca sarı xəzəllər,

payız günəşinin son şüaları.

Nə də böyük çillə, ilik donduran,

lopa-lopa yağan dekabr qarı...

Orda havalanmaz dəli küləklər,

işıq dirəkləri ardınca qaçmaz.

Zülmət gecələrin tənhalığından

küçə fənərləri özünü asmaz.

Məni də unudar bir gün şeirlər,

sözlər uçub gedər bir-bir sətirdən.

Şeir özün asar, qələm sındırar,

küsüb çıxıb gedər müəllifindən...

Ramiz Qusarçaylı - Gəldim

Wed, 15 Jul 2026 05:56:13 +0000

Cavan yaşda bir dərvişdim,

Hara gəldim, çaşıb gəldim.

Özgə atına minmişdim,

Öz xoşumla düşüb gəldim.

Bir əlimdə daş oynatdım,

Bir əlimi boş oynatdım,

Ürək qovdum, baş oynatdım

Bir balaca bişib gəldim.

Gördüm ki, düzdən keçirlər,

Əyilib bizdən keçirlər…

Torpağın üstdən keçirlər

Mən altından keçib gəldim.

Donbas, 1986

Arzu ADA - SON ETİKET YARLIGI

Wed, 15 Jul 2026 05:55:53 +0000

<MEMİ> AZADLIGI .

Olmuş əhvalat

İşdə

bəzən boşluq olur hərə bir hekayə danışır .

Qalır onu yazıya çevirmək sizə çatdırmaq .)

Ad nə qoyum fikirləşdim .

<Sonuncu Etiket. >...olsun..

Mənim babam rəhmətlik deyərdi. Kişini paltarı yox sözü bəzəyir.

Babam rəhmətə gedəndən sonra bildim ki söz ac doyurmur.

Bu kişi bizi ...bəlkə bütün epoxanı ..nəsli aldadırmış )

Paltar bəzən adamı xəcalətdən xilas edir.

İlk dəfə MEMİyə 7 il qabaq girdim.

Cibimdə 4 manat ürəyimdə 400 dənə kompleks. Toya dəvətliydim.

Amma geyinəcək təmiz bir köynəyim yox idi.

Vasmoydan 15 manata <SUMQAYIT> sekond şalvar almışdım. Dizində qara ləkə var idi.

SATICI DEDİ

Bu Louis Vuitton izidir qardaş.

İnandım.

Çünki kasıb adam asan inanır.

QALDI ŞALVARDAN YUXARI ..NƏ GEYİM.. NƏ ALIM .

FUTBOLKAMI GÜN O QƏDƏR BOZARTMIŞDI Kİ KÖYNƏK ÖZÜ İLK RƏNGİ NƏ İDİ XATIRLAMIRDI

Dedilər 4 manata ancaq Memi sənə nəsə verə bilər

Əlacsız qalıb 28 də yer altındakı podvala girdim Toya lüt bədənlə gedən halım yox idi ki ?!

İndi təsəvvür edin əynimdə dizi ləkəli şalvar qurşaqdan yuxarı lüm..lüt

Adamı söyərlər e

İçəri qoymazlar..

Bu da Memi ..

Girib 4 manata köynəyi alıb elə oradaca geyib yollandım Vosmoydakı it iyi verən restorana ..

Stol dolu idi salatlarla .

Kabab və s. adətən sonra gətirirlər

MİLLƏTİN MƏDƏSİNƏ HESABLANMIŞ MENYU ZAD ..YƏNİ..

Onda da

Ofsiantlar adamı qoymurlar nəfəs almaga

Sanki müdriyyət tərəfindən təlimat almışdılar :

...Yeyin qonaq qardaşlar !

Qoymayın.. bizimkilər..)

YƏNİ HƏR STOLUN BAŞINA BİR TƏLİMATÇI QOYURLAR.

KİMİN HÜNƏRİ NƏDİR İKİNCİ TİKƏYƏ ƏL UZADA

Əlqərəz

MƏN də gəldi yedim .

Kameraya düşmədim.

Çünki işıq vuran kimi o ..Louis Vuitton izi.. kosmik kəşf kimi parladı. Gəlinin nənəsi yəni dədəmin ulu nənəsi şalvarıma baxıb soruşdu.

Bala vuruşub gəlmisən. ?

Dedim

.Yox nənə.. iqtisadiyyatla vuruşmuşam.

Allahın 1222 ildən qalmış arvadı da mənə güldü

(O ƏZİKLİYİ UNUDA BİLMİRƏM HƏLƏ DƏ )

Həmin gecə and içdim. Bir də <Vosmoy bazara> getmərəm .

O gündən MEMİ ilə dost oldum.

Təsadüflər zərurətə çevrilirdi yavaş yavaş

Girirsən heç kim sənə baxmır

Satıcı yox... Yə'ni yox kimi )

<Məllim kömək lazımdır > yox. )

Bunu götür sənə yaraşır.. yox

MEMİDƏ 1 saat 47 dəqiqə əyindəyişmə otağında qalırsan

...Çıx ...deyən yox

Çıxanda mühafizəçi gəlib soruşmur

Qardaş sağsan.. ?

İlk dəfədir mağazada diri qalırsan .

O gün yenə 3 manata boz köynək aldım. Üstündə etiket var idi. Böyük ...ağ... qürurlu etiket. Evdə gətirib divardan asdım. 3 gün geyinmədim. Yalnız baxdım. Çünki ilk dəfə idi ki üstümdəki paltar mən səndən utanmıram ..deyirdi.

Günlər keçdi. Vasmoydan aldığım şalvar birinci yuyulmada bozardı.

Rəngi getdi mənim kimi. it iysi gəldi. Deməli it də sekond imiş. Amma MEMİnin köynəyi. 6 ildir var. Rəngi solmayıb. Tikişi açılmayıb. Mənim ürəyim kimi. Bir dəfə qızla görüşə getdim. Əynimdə elə o boz köynək. Qız dedi. Çox dəbli geyinirsən. Güldüm. Dedim. Bilirsən. Bu sadəlik 3 manatdır. Amma içindəki rahatlıq 30 min manatdır. Çünki heç kim dalımca qaçıb demədi. Pul ver. İndi başa düşürə

. MEMİ mağaza deyil.

MEMİ kasıbın əyləş bir nəfəs al kreslosudur.

MEMİ sənin pulun azdır amma ləyaqətin çoxdur deyən yeganə yerdir.

MEMİ bu ölkədə demokratiyanın ən real formasıdır.

Heç kim sənə toxunmur. Bazarlarda əlimdən malı alıb bunu götür deyirlər.

Çünki sənə yox cibinə baxırlar.

Təki malı sırısınlar sənin son manatını da əlindən çıxarsınlar MEMİdə isə əlini cibinə də atmırlar.

Çünki bilirlər

. Gələn adam ya alacaq ya da sadəcə nəfəs alıb gedəcək

Hər ikisi halaldır.

Xülasə

Ora həmişə açıqdır Ünvanı. MEMİ.Babam haqlı deyilmiş Kişini paltarı bəzəmir. Amma bəzən elə bir paltar olur ki. Kişi özünü bəziyir.

Son.

Pərdə düşdü.

Alqış yoxdur.

Çünki kasıbın hekayəsinə alqış verən olmur. Amma başa düşən çoxdur. Vasmoy bazarının it iysilidənsə Meminin Avropanın köhnəsi gözəlmiş

Pullanım inşallah..

. Avropadan hər şey daşıyacam. Demokratiyadan.. tutmuş paltara qədər.

Zəka Vilayətoğlu - Zəhmətdən qorxum yox

Wed, 15 Jul 2026 05:54:36 +0000

Zəhmətdən qorxum yox, çəkməkdir peşəm,
Bilməm, qarışqamı, arımı ömrüm!
Nədir topladığım, şirəmi, balmı,
Mənim bu minvalla yarımı ömrüm?

Bir kərə "yoruldum" demədi dilim,
Zəhmətlə yaşandı hər ayım, ilim,
Bundan sonrasını eh, mən nə bilim,
Sünbülmü, buğdamı, darımı ömrüm?

Həyatın hər zaman yolu yoxuşdur,
Nə qədər yoxuşsa, o qədər xoşdur,
Bəlli ki baharın sonunda qışdır,
Uca zirvələrin qarımı ömrüm?!

Yazda çıçəyini döydü küləklər,
Barlı budağını əydi küləklər,
İndən sonra Zəka, de, nəyi bəklər,
Həyat bağçasının barımı ömrüm?!

SEVGİ VƏ MƏNƏVİ KAMİLLİK

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

İnsan yarandığı gündən bəri öz daxili dünyasını nizama salmaq, ruhunun qaranlıq tərəflərini işıqlandırmaq və mənəvi kamilliyə (təkamülə) çatmaq üçün bir çox yollardan keçmişdir. Bu yolların ən çətini, eyni zamanda ən kəsəsi və safı heç şübhəsiz ki, sevgidir. Sevgi sadəcə iki insan arasında yaranan bioloji və ya emosional bir meyil deyil; o, ruhun güzgüsü, insanın öz bəsit "mən"indən imtina edib daha uca bir həqiqətə qovuşması prosesidir. Şərq fəlsəfəsində və təsəvvüf elmində də kamil insan mərtəbəsinə ucalmağın yeganə vasitəsi eşq hesab olunub. Çünki sevən insan fərdiyyətçilikdən uzaqlaşır, fədakarlığı, fənanı (özünü unudub qarşı tərəfdə yox olmağı) öyrənir. Müasir Azərbaycan poeziyasında bu daxili təkamülü, ayrılığın fəlsəfəsini və eşqin insanı necə saflaşdırdığını ən dərindən ifadə edən sənətkar Ramiz Rövsəndir. Onun yaradıcılığında sevgi insanı xoşbəxt edən bəsit bir hiss kimi yox, onu daxilən sındıran, amma həm də ucaldan bir mənəvi məktəb kimi çıxış edir.

İnsanın mənəvi oyanışı çox vaxt reallıqla xəyalın toqquşmasından, daxili sarsıntılardan başlayır. Kamilliyə gedən yol ilk növbədə illüziyalardan azad olmaqdır. İnsan elə bilir ki, onun fərdi faciəsi bütöv kainatın faciəsidir. Lakin dünya öz axarındadır və bu laqeydlik insanı öz kiçikliyi üzərində düşünməyə məcbur edir. Ramiz Rövşən bu daxili sarsıntını ilk olaraq ayrılığın o böyük, amansız səssizliyi ilə izah edir:

Mən elə bilirdim, biz ayrılanda

Göy guruldayacaq, şimşək çaxacaq.

Mən elə bilirdim, biz ayrılanda

Dünya dağılacaq, yer uçacaq.

Ayrıldıq... Nə göy guruldadı, nə şimşək çaxdı,

Nə dünya dağıldı, nə yer uçdu.

Sakitcə, səssizcə bir çay axdı,

Bir budaqdan bir yarpaq düşdü.

Bu misralar insanın mənəvi olaraq böyüməsinin ilkin pilləsidir. İnsan dərk edir ki, təbiət və kainat onun şəxsi ağrılarına qarşı biganədir. O bəsit "mən" sarsılır və anlayır ki, ucalmaq üçün bu amansız sakitliyi qəbul etmək lazımdır. Yarpaq tək ayaqlar altına düşmək, tapdanmaq əslində nəfsin qırılması, kamil insanın ilkin mərhələsi olan "heçlik" duyğusuna qovuşmaqdır.

Lakin bu heçlik insanı yox etmir, əksinə, sevdiyi obyekti bütün varlığına hopduraraq onu əbədiləşdirir. Sevgi daxili dünyanı elə bir şəkildə fəth edir ki, hafizə və yaddaş artıq sevgilinin ayrılmaz bir parçasına çevrilir. Əsl eşq unuda bilməmək sənətidir. İnsan ətrafındakı hər bir maddi və mənəvi elementi sevgisi ilə bəzəyir:

Dənizi unudam, ya dalğaları?

O coşqun, o dəli dalğaları unudam gərək?

Səni unutsam, mən özümü unudam gərək...

Mən səni unuda bilmirəm, axı.

Bu məqamda sevgi artıq mənəvi kamilliyin elə bir həddinə çatır ki, aşiq və məşuq (sevən və sevilən) arasındakı sərhədlər silinir. "Səni unutsam, mən özümü unudam gərək" ifadəsi, əslində, mənəvi vəhdətin təzahürüdür. Özünü unudan insan artıq bəşəri eqosundan xilas olmuş, qarşı tərəfin varlığında ərimişdir.

Bu mənəvi ucalıq insanı ətrafdakı saxtalıqlardan uzaqlaşdırır. Kamilləşən ruh artıq kütləvi yalanların, canı olmayan "can" deyənlərin mühitində sıxılır. O, saflıq, təmizlik və ilkin yaradılış axtarır. Ramiz Rövşənin poetik qəhrəmanı bu saflığı cəmiyyətdən uzaq, bəlkə də metafizik bir məkanda tapmağa çalışır:

Gedək biz olmayan yerə,

Burda bizi tanıyan çoxdur.

Burda bizə can deyənin,

Ürəyində canı yoxdur.

Gedək biz olmayan yerə,

Yolumuz bir az uzaqdı.

Orda ağaclar diridir,

Orda sular daha ağdır.

"Biz olmayan yer" – əslində insanın öz eqosunu, ictimai maskalarını və dünyəvi qayğılarını geridə qoyub, yalnız və yalnız ruhun təmizliyi ilə baş-başa qalacağı ideal məkandır. Suyun daha ağ, ağacların diri olduğu o yer insanın fitrətinə (öz daxili təmizliyinə) qayıdışıdır. Bu qayıdış bəzən real dünyada mümkün olmadığı üçün insan gecənin, yuxunun sirli aləminə sığınır. Çünki yuxu – ruhun bədən zindanından müvəqqəti də olsa azad olması, mənəvi azadlığa qovuşmasıdır:

Bir yuxu olub uçasınız,

Bu dünyanın üstündən.

Bir qapı olub açasınız,

Gecənin o üzündən.

Orda nə dərd var, nə kədər,

Nə ayrılıq qorxusu var.

Orda sabaha qədər,

Yalnız sevginin duyğusu var...

Mənəvi kamillik ayrılıq qorxusunu yenməkdir. Gecənin o üzündə, yəni maddiyyatın bitdiyi, rənglərin silindiyi yerdə yalnız sevginin duyğusunun qalması insanın mənən tam təmizlənməsidir. Belə bir sevgini yaşayan ruh ayrılıqdan sonra da məğlub olmur. O, zaman və məkan daxilində öz sadiqliyini elə bir sarsılmaz inadla qoruyur ki, sevilən varlığın hər addımında, hər gecə və gündüzündə bir kölgəyə, bir vicdan pıçıltısına çevrilir:

Sən məni unuda bilməyəcəksən,

Harada olsan da səs edəcəyəm.

Axşamlar yuxuna gələcəyəm mən,

Gündüzlər qarşına çıxacağam mən.

Bu, bir iddiadan daha çox, ruhun enerjisinin və sadiqliyinin qarşı tərəfə ötürülməsidir. Kamil sevgi cisimlərin ayrılması ilə bitmir, o, dalğa-dalğa sevilənin yaddaşına hopur.

Mənəvi kamilliyin ən böyük sınaqlarından biri də Sadiqlik və Yas saxlamaq mədəniyyətidir. Müasir dünyada hər şeyin tez köhnəldiyi, hisslərin sürətlə istehlak olunduğu bir dövrdə əbədi kədərə və xatirəyə sadiq qalmaq böyük bir ruh fədakarlığı tələb edir. Ramiz Rövsənin vizit kartına çevrilmiş obrazlardan biri olan "Qara paltarlı qadın" məhz bu əbədi sadiqliyin, mənəvi ucalığın simvoludur. O, hamının unutduğu yerdə unutmayan, dünyəvi qazancları deyil, itirdiyi dəyəri qəlbində yaşadan müqəddəs bir varlıqdır:

O qadın ağlayar birtəhər dözər,

Gözünün yaşını içinə tökər.

Səni hamıdan tez unudar hamı,

O qadın hamıdan gec unudar...

Bu daxili dözüm və göz yaşını içinə tökmək mənəvi yetkinliyin ən ali təzahürüdür. Belə bir yetkinliyə çatan insan anlayır ki, bəzən həyatda hər şey vaxtında baş vermir. Həyatın qayğıları, cəmiyyətin qanunları və zamanın sərt üzü insanı vaxtsız sevgilərlə də sınağa çəkir. Gecikmiş sevgilər insanın içində böyük bir fırtına yaradır, lakin kamil insan bu fırtınanı da fəlsəfi bir sakitliklə, daşların və divarların eşitməyəcəyi bir mətanətlə qəlbinə gömür:

Yaman gecikmişik bu sevgi üçün,

Bu vaxtsız açılan çiçəyik bəlkə?

Dünyanın min cürə qayğısı içrə,

Bir-birinə həsrət ürəyik bəlkə...

Bu həsrət insanı bəsitləşdirmir, əksinə, onu bir çiçək kimi saflaşdırır. Vaxtsız açan çiçəyin şaxtaya dözməsi kimi, kamil ürək də həsrətin soyuğuna dözməyi bacarır. O, sevgisini qorumaq üçün hətta bağışlanmaqdan da imtina edə bilər. Çünki bəzən bağışlanmaq insanın günah yükünü yüngülləşdirir, onu rahatladır. Mənəvi əzab çəkmək, o ağrını çiynində daşımaq isə ruhu oyaq saxlayır. Günahın əzabını təmiz bir pay kimi qəbul etmək daxili kamilliyin qəribə, paradoksal bir mərtəbəsidir:

Məni bağışlama, bu günah böyük,

Qoy qalsın çiynimdə o ağır bədnam.

Sən məni bağışlasan, qorxuram sənə

Bir də bu sevgidən bəhs edə bilməm.

Günahın bağışlanmaması dünyanı təmiz saxlayan bir qüvvəyə çevrilir. İnsan öz səhvini və ya ayrılığın gətirdiyi ağrını daxili bir cəza kimi çəkir və bu cəza prosesində saflaşır. Çünki saflaşmayan ruh illər sonra köhnə sevgilisi ilə eyni şəhərdə qarşılaşanda yalnız bəsit bir inciklik hiss edərdi. Lakin mənən böyüyən insan anlayır ki, keçmişin o böyük eşqi indi sadəcə unudulmaz bir qubara, ürəkdə böyük bir ağrıya çevrilərək daxili dünyamızı zənginləşdirir:

Keçdin yanımdan sən bir rüzgar kimi,

Nə bir söz söylədin, nə bir iz qoydun.

O böyük sevgidən qubar kimi,

Sadəcə, ürəkdə böyük bir ağrı qoydun...

Bu ağrı dağıdıcı deyil, qurucudur. O, insana kim olduğunu, nələri keçdiyini və daxilən necə bir məsafə qət etdiyini xatırladır. Reallıqda bir-birinin yanından yad kimi keçən insanların ruhları ancaq yuxularda köhnə, təmiz məkana qayıda bilir. Həmin yuxulardan oyananda ortada qalan o "sınıq qəlb" mənəviyyatın ən qiymətli eksponatıdır:

Oyandın ki, yuxuymuş sən demə,

Gözündə o yuxunun izi qaldı.

Nə mən varam, nə sən varsan o evdə,

Ortada bir sınıq qəlbimiz qaldı...

Sınıq qəlb Şərq irfanında İlahi feyzin daxil olduğu tək məkandır. Çünki sınmayan qəlb təkəbbürlüdür, kamil ola bilməz. Qəlbi sınan insan dünyəvi iddialardan əl çəkir.

Mənəvi kamilliyə çatan insan artıq ucuz təsəllilərə, yalan nağıllara inanmır. O, həyatın bütün çətinliklərini və ağrılarını açıq gözlərlə görməyə hazırdır. Sevgidən umduğu yeganə şey nağılvari bir xoşbəxtlik yox, sadəcə bir-birinin gözündəki o gizli həqiqəti oxumaq və tənha ruhların qəribsəməsini paylaşmaqdır:

Demə mənə nağılları,

Nağıllara inam itib.

Bu dünyanın ağrıları,

Bizim sevgidən də ötüb...

Dünyanın ağrılarının sevgidən də ötməsini dərk etmək real fəlsəfi təfəkkürün başlanğıcıdır. Sevgi artıq dünyadan qaçmaq üçün bir sığınacaq deyil, dünyanın ağrılarına dözmək üçün bir daxili güc mənbəyidir. Payız gələndə, yarpaqlar töküləndə, soyuq əllər üşüyəndə insan bilir ki, o hələ də hiss edir, hələ də yaşayır və hələ də köhnə, sadiq adam olaraq qalır:

Payız gələr, yarpaq düşər,

Sən məni xatırlayarsan.

Soyuq əllərin üşüyər,

O keçən günlərə ağlayarsan...

Bu xatırlama və ağlamaq ruhun canlılığının sübutudur. Mənəviyyatca kamil olan aşiq sevgilini özündən uca tutur, onu əlçatmaz bir zirvəyə qaldırır. Özünün dərd içində çabalamasını, sevgilisinin isə göylərdə bərq vurmasını sevginin təbii bir qanunu kimi qəbul edir. Bu, daxili eqonun tamamilə məhv edilməsi və sevilən varlığa tam heyranlıq mərhələsidir:

Bu təzadla necə yaşasın ürək?

Nə sən məndən aşağı enə bilirsən,

Nə mən göylərə uça bilmiyirəm gərək...

Və nəhayət, ömrün payızında, bütün fəsillər keçib gedəndə, insandan geriyə qalan maddi heç nə olmur. Şöhrət, var-dövlət, gənclik hamısı saralır. Sevgi fəlsəfəsinin son həddində insana qalan yalnız həmin o sevgidən yadigar qalmış bir sarı vərəq, yəni yazılmış tale sətirləridir:

Bu payız da keçdi belə,

Yarpaqlar da saraldı, bitdi.

Səndən mənə xatirə deyə,

Yalnız bir sarı vərəq yetdi.

Sevgi və mənəvi kamillik bir-birini tamamlayan əbədi bir zəncirdir. İnsan sevmədən mənən böyüyə bilməz, mənən böyümədən isə sevginin dərin qatlarına, onun fəlsəfi mahiyyətinə nüfuz edə bilməz. Ramiz Rövsənin şeirlərində addım-addım izlədiyimiz bu poetik yol, əslində, bəsit bir insanın daxili əzablar, ayrılıqlar, həsrətlər və peşmanlıqlar vasitəsilə necə saflaşdığını və kamil bir ruha çevrildiyini göstərir. Sevgi insanı xoşbəxt etmək vədi ilə gəlmir, o, insanı təmizləmək, onu öz həqiqi fitrətinə qaytarmaq üçün gəlir. Qəlbi sınan, dünyadan qaçıb yuxulara sığınan, qara paltar geyinib ömürlük yas saxlayan, bağışlanmaq istəməyən bu qəhrəmanlar əslində mənəviyyatın ən yüksək zirvəsində dayanan insanlardır. Çünki onlar maddi dünyanın keçici ləzzətlərini deyil, ruhun əbədi və sarsılmaz xəzinəsini tapıblar. Sonda hər şey saralıb bitsə də, o "sarı vərəqdə" qalan sevgi izi insanı Allaha və kamilliyə yaxınlaşdıran ən müqəddəs nişanə olaraq qalır.

Sevil Azadqızı

Azərbaycan dili və ədəbiyyatı müəllimi. Filoloq. AYB, AJB-nin üzvü.

Ədəbi təhlil-tənqidçi. Yazar-publisist

11.07.2026

Xəyalə Sevil - Bir az dağınıq qalsın fikrimin səliqəsi,

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

Bir az dağınıq qalsın fikrimin səliqəsi,

Üstü, başı bulaşsın duyğumun, düşüncəmin.

Səndən nigaran qalım, hardasan, kiminləsən?

Qoy çoxalsın duyğular- ya sevincim, ya qəmim.

Belə məhəbbət olmur, belə sözdən savayı

Aramızda heç bir şey, aramızda nəsnə yox.

Bu qısa məhəbbətin kəsə yolu ayrılıq,

Gəl ayrılaq, bu yolun önünü də kəsmə, yox.

İçimdə qor qalanıb, arzular yağmalanıb,

Uçub damı könlümün, yad adamı könlümün.

Heç kim ilə işim yox, əlim öz yaxamdadı,

O sən deyilsən axı, hanı tamı könlümün?

Elnur Uğur Abdiyev - NECƏSƏN

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

Xoş gördük gecənin bu qatı vaxtı,

Ey Günəş çöhrəlim,salam,necəsən?

Eşitdim, bəxtinə qurban olmusan,

Gəlmişəm qurbanın olam, necəsən?

Getdiyin o gündən bitmir azarım,

Səngimir yaramın qanı, ha sarı.

Sənlə ucaltmışdım eşqin hasarın,

Ay uçuq məhəbbət qalam necəsən?

Cismimdə yeriyən ruh halım mənim,

Cavabı suallı sualım mənim,

Xəyalı özündən vəfalım mənim,

Ey mənim əbədi bəlam, necəsən?

Bircə gün ruhumu rahat qoymadın,

Körpə inadıyla əzdin,doymadın.

Uzaqdan bir quru salam qıymadın,

Vermədin bir salam,alam,necəsən?

Mən ki öz - özümü qıymışdım sənə,

Özümdən dönmüşdüm uymuşdum sənə.

Ən gözəl adları qoymuşdum sənə,

Maralım,ceyranım,balam, necəsən?

Məmməd Qədir - Anladım...

Wed, 15 Jul 2026 05:44:14 +0000

Sakit, dərdsiz həyatı,

Xam olanda anladım.

Ruhda kişnəyən atı,

Ram olanda anladım.

Pozub yazdım alını,

Dəyişmədi valını,

Odun Kərəm halını,

Vam olanda anladım.

Dedim ruhdan yar asım,

Xoş günlərə yarasın,

Yarım dərdin yarasın,

Tam olanda anladım.

İynədən keçən dərzi,

Tikir savabı, fərzi,

Dolub boşalan ərzi,

Cam olanda anladım.

Salıb boynuna çatı,

Ruh gəzdirir can atı,

Hüdudsuz kainatı,

Dam olanda anladım

Kor da etsə gur işıq,

Məmməd, haqq söz nur, işıq,

Yanmasan doğmur işıq,

Şam olanda anladım..

Bəhram Bilaloğlu - Eldar şamının aqibəti...

Wed, 15 Jul 2026 05:44:14 +0000

Kəndin girişində uca bir Eldar şamı vardı. Hər yaz budaqları yaşıllaşar, payızda isə üzərində xırda meyvələr görünərdi. Uşaqlar hər gün onun yanından keçər, lakin heç biri o meyvələrə əl uzatmazdı. Çünki hamı bilirdi ki, o meyvə yemək üçün deyil.

Bir gün kəndin müdrik ağsaqqalı ağacın kölgəsində oturmuşdu. Yanına varlı bir kişi gəldi. Qürurla dedi:

— Oğluma hər şey vermişəm. Ev də almışam, maşın da, torpaq da. Mən övlada borcumu yerinə yetirmişəm.

Ağsaqqal gülümsədi, Eldar ağacını göstərib soruşdu:

— Bu ağacı görürsən?

— Bəli.

— Meyvəsi də var. Bəs ondan yeyən varmı?

Kişi təəccüblə:

— Yox, o meyvə yemək üçün deyil, — dedi.

Ağsaqqal başını aşağı saldı:

— Elə sənin qoyduğun miras da o meyvəyə bənzəyər. Təhsilsiz, tərbiyəsiz övlada verilən var-dövlət fayda verməz. Elmsiz sərvət sahibini deyil, sahibini axtaran yadları sevindirər.

Kişi susdu.

Ağsaqqal sözünə davam etdi:

— Övladına verdiyin naz sabah onu həyata hazırlamayacaq. İşvə çətin günün çörəyi deyil. Oxumayan ağıl mirası qoruya bilməz. Atanın qoyduğu evi bir gün sata bilər, amma aldığı elm ömrünün sonuna qədər onunla qalar.

O gün kişi ilk dəfə anladı ki, övlada qoyulan ən böyük miras açar deyil, açarı işlədə biləcək ağıldır; ev deyil, evi qoruyacaq tərbiyədir; pul deyil, halal zəhmətlə qazanmağı öyrədən təhsildir.

Eldar ağacı isə yenə də susurdu. Budaqlarında meyvə vardı, amma o meyvədən yeyən yox idi...

Adil Şirin - Nədən dəli-divanəyəm

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

Nədən dəli-divanəyəm,

Məndən bədbəxt adam hanı?

Dünya gözəldir deyərdim bu gün,

Görməsəydim

Gözlərindəki yalanı...

Göy üzündə quşlar uçur,

Ayrılıqlar qanad açır.

Ötüb keçən ömür-gün,

Qeyb olur buludlarda...

Hardasan, mənim könlüm,

Hardayam, bəs mən harda?..

ÖMRÜ KİŞİ KİMİ VURARSAN BAŞA - İdris Babayev

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

Yaltaqdan, yalandan sən olsan uzaq,

Sevinc paylayarsan sən qucaq- qucaq,

Zəlilə, yetimə olarsan dayaq,

Nə Xan tanıyarsan, nə bəy, nə paşa,

Ömrü kişi kimi vurarsan başa.

Heç zaman zalımdan umma ədalət,

Doğru danışmağı sən eylə adət,

Namərdə baş əyib, çəkmə xəcalət,

Olanda müşkülün desən qardaşa,

Ömrü kişi kimi vurarsan başa.

İdris, vəfa yoxdur, bil, ömrə daha,

Bu günün işini qoyma sabaha,

Əl aç, dua elə hər gün Allaha,

Bax onda atdığın ox dəyməz daşa

Ömrü kişi ki

Əlizadə Nuri - Şeir qız

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

Sən bir şeir kimisən, qız

gözlərin- bir cüt sehirli söz,

hörüklər- qoşa misra.

Sən bir şeir kimisən-

səni belə yazan

hansı qələmmiş?

O nar suyuna çəkilmiş dodaqların

Nə gözəl qafiyələnmiş?!

Könül Nuriyeva - Ümumiyyətlə, “mən” lə başlayan fikirlər...

Wed, 15 Jul 2026 05:44:12 +0000

Ümumiyyətlə, “mən” lə başlayan fikirlər insanların səni dinləmək maraqlarını azaldır. Çünki, hər kəs öz mənliyini daxilində, gizlində daha üstün tutur, kiminsə üstün olmasını qeyri-iradi olaraq qəbul etmək istəmir. Amma müxtəlif səbəblərdən barışıq mövqeyində görünür. Məsələyə daha geniş aspektdən baxaq.

Bu fikirləri daha da dərinləşdirsək, onda eqosentrizm və sosial müdafiə nəzəriyyəsinə müraciət etməliyik.

İnsan beyni təkamül prosesində özünü müdafiə etmək üçün uzun proseslərdən keçməli olub və bunu çoxunuz bilirsiniz. Qrup daxilində statusunu qorumaq həm bu gün, həm də ibtidai insanın dövründə aktiv idi.

Leon Festingerin sosial müdafiə nəzəriyyəsinə görə, insanlar öz dəyərlərini başqaları ilə müqayisə edərək ölçürlər. Özünə dərindən baxmağı bacaran adamlar bu halı özlərində müşahidə edə bilərlər və onu yumşalda, daha kəskin formalara keçməsinə icazə verməyə bilərlər.

Bir şəxs cümləyə "Mən belə düşünürəm", "Mən belə hesab edirəm" deyərək başlayanda, bu, avtomatik olaraq bir "status rəqabəti" yaradır. Dinləyici üçün bu, dominantlıq iddiası kimi qəbul olunur. Özgüvəni aşağı olan adamlarda bəlkə də inanmazsınız, elə həmin dəqiqə qısqanclıq və kədər yaranır. Özlərinu bacarıqsız və uğursuz hesab edirlər. Halbuki, özlərinə xas nailiyyətləri var.

Hər kəsin daxili dünyasında özü "əsas qəhrəman"dır. Başqasının dominant "mən"i, dinləyicinin öz subyektiv reallığına müdaxilə kimi görünür və bu, qeyri-iradi olaraq müqavimət yaradır. Mətnin bu hissəsi çox vacib hissədir və onu dərk edən həyatının yarısını qazanıb desək, yəqin ki, səhv etmərik

Əslində isə subyektiv reallığa heç kəs tərəfindən müdaxilə yoxdur. Nitqində “mən” işlədən adam özü barədə danışır və qarşısındakı adamların hər hansı biriylə şəxsi ədavəti yoxdur, onun üçün dinləyicilər var və söhbətini bu mexanizm üzərində qurub.

Mətnin əvvəlində yazdığımız fikrin ikinci hissəsinə gəldikdə isə, yəni insanların "barışıq mövqeyində görünməsi" koqnitiv uyğunsuzluq ilə izah edilir.

Dinləyici sizin "mən"inizlə öz daxili dünyası arasında ziddiyyət hiss edəndə narahatlıq yaşayır. Bu narahatlığı aradan qaldırmaq üçün iki yolu var: ya fikri qəbul etmək, ya da sizin fikrinizə qarşı daxili “blok" qoymaq. Kiminsə fikrini qəbul etmək özlərini kiçik düşmüş kimi ab-hava verdiyi üçün bunu etmək istəmirlər.

Sosial maska məsələsinə gəldikdə isə, İnsanların "barışıq mövqedə görünməsi" əslində sosial olaraq qəbul olunmaq ehtiyacıdır. Onlar həqiqətən razılaşdıqları üçün deyil, sosial etiketi qorumaq və ya münaqişədən qaçmaq üçün razıymış kimi görünürlər. Xüsusiylə son vaxtlar dəbə düşmüş bir hal var. Adamların çoxu günlərinin xoş keçməsi və başlarının dinc olması üçün razılaşmaq və qəbul etmək yolunu tuturlar.

Kommunikasiya nəzəriyyəsində "Mən" dili adətən öz hisslərini ifadə etmək üçün tövsiyə olunsa da, bizim qeyd etdiyimiz məqamda söhbət iddialı mövqedən gedir.

“Mən bilirəm ki, bu belədir" kimi ifadələr dinləyicinin "mən"inə yer qoymur. Bu, tək tərəfli kommunikasiyadır.

İnsanlar özlərini dəyərli hiss etdikləri və fikirlərinin "ortaq" olduğunu hiss etdikləri zaman daha çox dinləyirlər. Odur ki, "mən" ilə başlamaq əvəzinə, "səncə necədir?", "bunu belə görmək olar mı?" kimi yanaşmalar dinləyicinin daxili eqosunu "hücum altında" qoymur, əksinə, onu söhbətə tərəfdaş edir.

Yəni, həm ümumi söhbətlərdə, həm dost məclislərində, həm böyük auditoriya qarşısında elə söhbət etmək lazımdır ki, qarşısınızdakı insanların müstəqilliyini və ya fikir azadlığını təhdid altında qoymayasınız. Bu zaman onlarda müqavimət reaksiyası başlayacaq. Sizin öz “mən” inizi üstün tutmağınızı onlar öz şəxsi iradələrinə birbaşa müdaxilə kimi qəbul edəcəklər. Nəticədə dinləyicilər fikirlərinizi eşidəcəklər, amma onu daxildən qəbul etməyəcəklər və ya əhəmiyyətsiz baxacaqlar.

Aida Adıgözəl : - Bumeranqın atış məsafəsi

Wed, 15 Jul 2026 05:44:12 +0000

Bumeranqın atış məsafəsini

qəzəb və nifrətin gücü,

öldürücü zərbəyə davamını isə səbr təyin edır.

Şirin-şirin qımışırdı dalğalar,

gəmilərin səssiz gedişinə,

qağayıların qəzəbli gülüşünə.

Səngərə səpilmiş boş gilizlər çox şeyi anlatırdı,

döyüşdən sonra yerdə qalan cəsədlərin yaralarının dərinliyinə baxdıqda...

Məğlubiyyət təkcə susqunluq deyil,

gələcəkdəki qəzəb və kin püskürməsinin başlanğıcıdır.

Sənə anlatmışdım qul ömrünün azadlıq arzusunu, qandallara alışmış məhbusun xəyal qırıqlığını,

verilən azadlıq payı sədəqə deyildisə.

Kirpik gözdən düşənləri saxlayacaq qədər güclü deyil.

Təbəssüm dramın ironiyasıdır.

Kölgələr gecələr görünmürlər.

Köks ötürmək həsəd və qibtə deyil, içində burulan sancıları udmaqdır.

Kiçik görünən hər şey böyük nədənlərin ilk pılləsıdır.

- Ayaq səslərini eşidirsənmi?

Gözləri təəccübdən genişləndi,

- Yox, heç nə eşitmirəm.

- Bağışla, unutmuşdum, xatirələrin təkcə məndə qaldığını...

Əlində açar varsa demək hələ də açılacaq qapılar vardır.

Şeir düşüncələrə və yaşantılara ruhun qoyduğu məlhəmdir,

müvəqqətı keyitmək üçün.

- Çiçəyin gülümsədiyini gördünüzmü?

- Mən gördüm, yağışdan sonra günəşlə öpüşürkən.

Ayrılıq - boşluqlara gedən qapqara yanmış zolaqlarda çarpanaq uclu daşlardır, yürüdükcə ürəyinəcən batıb incidən...

- Unutmağımı sordunuz, yoxsa köksündə hər göynərti hiss etdiyində ürəyindəki yanıq yerlərini sığallayan barmaqlarımı?!

Yarana söylə bir gün öz-özünə sağalacağını unutmasın.

Hər güzgünün arxasında məchul bir qaranlıq vardır.

Gözlə görülən yalanlar qulağa çatan doğrulardan daha acı olur.

Dünya boyda ağrısan içimdə,

yükün buğda boyda,

mən isə qarışqa gücündə...

Körpüdən keçənlər xatırlamaz, altından hansı suların axdığını.

Kamalə Abiyevaya MƏKTUB

Wed, 15 Jul 2026 05:44:14 +0000

Arada ona düşündüklərimi yazıram. Bu dəfə də belə oldu. Paylaşdığı bir şeirini oxudum və yenə ona demək istədim ki: Kamalə xanım ürəyiniz kainat qədərdir. Ruhunuz cənnət kimidir.

Səni elə sevdim, elə sevdim ki,
xəbərim olmadı bu ayrılıqdan.
Unutmaq necədir heç bilmədim ki,
unutmaq sözünü unutdum tamam.

Nə yollara baxdım, nə yol gözlədim,
tutub əllərindən gəzdim hər yeri.
Ayaq səslərindən heç diksinmədim
səninlə oyandım mən səhərləri.

Səni xəyal kimi daşımadım ki,
bütün illərimin yoldaşı oldun.
Sənsiz bircə an da yaşamadım ki,
sən mənim ən sadiq sirdaşım oldun.

Taleyi günahkar bilmədim, çünki,
mən öz ürəyimin əsiri oldum.
Səni elə sevdim, elə sevdim ki,
Sən mənim azadlıq istəyim oldun.

Hər şeiriniz möcüzədir, başqa söz tapa bilmədim.Sizə sizi tərif edə bilmirəm. Söz tapmaq mümkün deyil. Sizə olan sevgimi, heyranlığımı necə ifadə edim? İfadə edə bilmədiyimə ürəyim partlayır.

Söz varmı ki?...Sizi ifadə etmək mümkünsüz. Dəyəriniz ölçüyə gəlməz. Sizinlə dünyanı bölüşmək gözəl. Amma yenə də ürəyimdən keçənləri bilmənizi istədim.

Unutmaq necədir heç bilmədim ki,

Unutmaq sözünü unutdum tamam...
Ən böyük sevginin və ən böyük ayrılığın fəlsəfəsi bu...İkicə misrada bunu belə möhtəşəm verən ürək sahibi ilə dünyanı bölüşmək gözəldi.

Həqiqi sevgi məsafələr tanımır, uzaqlıqla bitmir. Elə sevirsən ki, ayrılıq ruhuna çata bilmir. Elə sevirsən ki, Unutmaq sözü həyatından silinir, sevgini yaddaşa çevirir

Səni elə sevdim, elə sevdim ki,
Sən mənim azadlıq istəyim oldun.

İnsan cinayət edəndə azadlıqdan məhrum edirlər-insan üçün ən böyük cəza azadlığı itirməkdir. Sevgini belə vermək olur- belə böyük!

Və O sizə aiddir. Əminsiz bu sevgidən. Çox əmin... Məkanı ürəyinizdir.

Şeir deyil ki, bu...bu ruhun təzahürüdür.Hissi sözə çevirə bilməkdir.

Siz ən yaxşı tərcümansız.- ruhun tərcümanı.Ruhun dilindən anlayan.
Nə yollara baxdım, nə yol gözlədim...

Misradan ürəyimə necə köz basıldısa, gözlərimdən yaş gəldi. Dəhşət!

Başqaları kimi yol gözləmir, yollara gül düzüm demir, sevgini qəlbininin sakini kimi içində yaşadır.

Sənsizbircəan dayaşamadımmən,

bütünilləriminyoldaşıoldun.

Sənixəyalkimidaşımadımmən,

sənmənimənsadiqsirdaşımoldun.

Sevdiyini xəyala çevirmir, o reallıqdır. Xəyal ötəridir, yaddaşdan silinir.Sirdaş güvənilən dost, ömürlük dostdur.

Taleyi günahkar bilmədim, çünki
mən öz ürəyimin əsiri oldum.

Sevgidə, sevməkdə qürur, təvazökarlıq bu qədər olar-heç kimi suçlamazsan, suçlamağa qıymazsan. Küsməzsən... Deyir ki, seçim mənimdi, günah da, məsuliyyət də. Sevginin böyütdüyü insandı, ruhu azad. Ona görə belə gözəldi özü də, sözü də.

Onun tək bu şeirinə bir kitab yazaram, ürəyim soyumaz. Sizin şeirlərinizi bilirsiz niyə sevirəm? Çünki orda hay-küy, yalançı hayqırtı, pafos yoxdu. Bu şeirlərdə ağrı var. Ləyaqətlə daşınan ağrı. Həsrət var, amma ümidini itirməyən həsrət. Sevgidən doğan ağrı var. Vətənə, onun vətəndaşına, bir kəsə, hamıya... Bu poetik yanaşmadırmı bütün duyğulara? Bilmirəm, mənə görə ürəyin, ağlın düşüncəsidir.

Bəzi şairlər sadəcə şeir yazır. Kamalə Abiyeva ruhun danışa bilmədiklərini yazır. Ruh lal olur axı...Ruh Allaha mənsubdur axı...

Bax, burdadır möcüzə. Allahın dilində danışmaq. Həqiqi poeziyanın böyüklüyü bundadır. Və yenə də Ona deyirəm:
“Kamalə xanım, sizin heyranınızam. Sizi duyanda dərdimi unuduram, xoşbəxt oluram. İnana bilmirəm ki, yer üzündəyəm. Elə bilirəm cənnətdəyəm.Nə yaxşı ki, varsız, Yer üzündə xəzinə var. O da Siz. Mən hər adamı sevə bilmirəm. İnsanlarda ən ufak qara nöqtəni belə ruhum duyur. Amma ruhum sizə dəlicəsinə aşiq. Yaxşı ki, bu dünyada Kamalə xanım Abiyeva var. Çox xoşbəxtsiz. Mən sizə möcüzə deyirəm. Allahın möcüzəsi. Siz möcüzəsiz.

Bu ayda-iyulda dünyaya gəlib. 13-də. Bu da mənim təbrikim olsun. Bilmirəm, onun dünyaya gəlişinin sevincini yaşamağımı ifadə edə bildimmi? Amma demək istədim ki, Sizi sevirəm. Bir bilsəniz nə qədər! Ruhunuzu sevirəm. Qəlbinizi, xanımlığınızı. Sevginizi sevirəm. Sonda yenə öz sözləri ilə hisslərimi bir daha demək istəyirəm: Səni elə sevdim, elə sevdim ki”.

Xatirə İsmayılova, şəhid Elçin Həsənlinin anası, müəllim,

Abşeron rayon İH yanında İctimai Şuranın sədri.

Rəfail Tağızadə - Səni bu qədər sevməmişdim

Wed, 15 Jul 2026 05:44:14 +0000

Mən səni heç vaxt bu qədər öpməmişdim. Öpməmişdim.

Mən səni bu qədər sevməmişdim. Sevməmişdim.

Bu qədər ayrılıq, intizar görməmişdim. Görməmişdim.

Dərəndən, dağından öpdüm,

ağacından, yarpağından öpdüm,

suyundan, havandan öpdüm.

Küləyini sığalladım,

çiçəyini qoxuladım,

üzümü-üzünə sürtdüm.

Mən səni öpdüm. Öpdüm.

Mən səni heç vaxt belə öpməmişdim.

Mən səni bu qədər sevməmişdim.

Tozundan-torpağından öpdüm,

gülündən, tikanından öpdüm.

Öpüşlərin səsinə ayıldım.

Gördüm boğuluram sənsizliyin içində,

yatağım su içində.

Gah akvariumda,

gah vakuumdakı kimiyəm,

var kimiyəm, yox kimiyəm.

Ağ-qara şəkillərindən öpdüm.

Xatirələrindən öpdüm.

Öpdüm.

Acısı içimi yandıran

itkinin şirinliyindən öpdüm.

Mən sənin yoxluğundan öpdüm. Öpdüm.

Sevgi uzaqlıqla düz mütənasib imiş.

Mən səni heç vaxt belə öpməmişdim.

Mən səni bu qədər sevməmişdim.

2018

Ağaevli Əli Hacı - Baxışlarım dağınığdı...

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

Baxışlarım dağınığdı,

əlin uzat,yığ bi yerə !

Dodağlarım çat-çat olub,

Insaf eylə,yağ bu yerə !

Ərit,dağımdan bu qarı,

Qurut,gözümdən suları !

Düzəlt,bu əyri yolları

Çıxaq biz də,sağ bi yerə !

Dəyiş oyunda hakimi,

Bütövləşim bir yurd kimi !

Ulayanda Boz Qurd kimi,

Sən də qaçıb,sığ bu yerə

https://www.facebook.com/agaevlilihac/posts/pfbid02FjiKdc8QFu3YQ4BnPHna6PYSxhjKbDQEp9MX2JewUYTK16y75P2TPr9q9oxHZ3hsl?__cft__[0]=AZbIfU5j7KUTQqnIdnKmqja6eV3irQelY0FjUG-SHGHhzfsgmQoMLDAvqVRv333VLYPvs5QBy6PieWpDKtQ72dtzUtiifwfgTixyQ_rzLNjzDP9-BCKvKOcIrrvzLE3UpPKPl2_q94mn4fOGpc1Vfj0Pk7IG_TNymrLWBzYq_Z_KuZis5gajgtBhOnzXWNzNjrY&__tn__=%2CO%2CPH-R" role="link" tabindex="0">12 İyul 2024 ·

Xatirə Rəhimbəyli - DƏLİ

Wed, 15 Jul 2026 05:44:14 +0000

Gözümün yaşını selə döndərib,

Ömrün altın üstə çevirən dəli.

Yalandı bu acı giley-güzarlar,

Mən yenə də səni sevirəm,dəli.

Neyləyim bu qədər sərtsən,soyuqsan?

Çaşaram hardasa qarşıma çıxsan..

Sən ay mənim yoxum, sən həmin yoxsan,

Varsan ki, taxtını devirəm, dəli ?

Sən bir şirin yoxsan, mən bir acı var,

Sən lalsan, mən isə dili-dilavar,

Dəli duyğuları,noolar,gəl apar,

Hərəsin bir yana qovuram, dəli!..

Qalmaya ürəklər güman içində,

Elə ah içində, aman içində,

Noola, tufan olam bir an içində,

Bütün dərdü-səri sovuram,dəli.

Sən bir var olasan,mən bir bəxtəvər,

Döyə qapımızı hey xeyir xəbər,

Deyə bir-birinə vurğun könüllər,

Hər səhər, hər axşam "sevirəm'',dəli,

Mən sənin dərdindən ölürəm, dəli!.."

Aləmzər Sadıqqızı - DİQQƏT!!!!!

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

Diqqət!!!!!!

Cənab Prezidentimə boyük ümid və sevgilərimlə !

Bəzəksiz- duzəksiz sadə el dilində....Mən sizi çox sevirəm! Siz bizim mərd, vətənpərvər oğullarımızı başınıza yığıb Vətənimizi azğın düşmənlərdən xilas elədiniz! Sizi sevməmək nankorluq olar!

Ancaq təəssüf ki, ən pis düşmən içimizdəklərdir...Siz teksiz! Onlarsa yüzlərlədir!

Allaha and olsun ki, mən bu məktubu ağrılardan qıvrıla qıvrıla yazıram... Həkimlərin bəlkə də 70 faizi insanları öldürməklə məşğuldur... Öz başıma gələnləri Cəmiyyətətimizin başına gəlmiş hesab edirəm. Aylardır həkimlərin səhfi ucundan mən nələri yaşadım bunu bir Allah bir mən bilirik...

Sentyabr ayında ayaqlarımda baş verən kəskin ağrılara görə Topçubaşov xəstəxanasına sığorta göndərişi ilə getdim... Məni Ruslan həkimə yazdılar...Məni təkrar dopler edib sol ayağıma stend qoyulacağını saği isə sadə anji edəcəyini dedi...Ancaq Topçubaşov da yox ikinci iş yeri Kəpəz xəstəxanasında...Getdim ancaq qarşıma tələb qoydular...Analizlər sıgortaya daxil deyil 800 manat verməlisən! İmtina etmək istədim...Ancaq gözəl dostlarım mane oldu, iki saat içində o pulu topladılar... Öncə sol ayaq cəmi 20 dəqiqəlik bir əməliyyat və stendə ehtiyac görmədik dedilər...Onu da deyim ki, Mən orda Ruslan həkimi görmədim...Bir həftə sonra sağ ayağımı anji elədilər...Mən 26 ildir işlədiyim doğma evim Azərbaycan Yazıçılar Birliyindən xahiş etdim ki, həkimə zəng vursunlar...Düzü şahidi olduğum hadisələr məni qorxudurdu...Onlarsa düşündülər ki, bunun arxasında boyük təşkilat dayanıb...Beləliklə ikinci əməliyyat mənə baha başa gəldi...Damarlarımı açıq qoyduqları üçün iki gün sonra reanimasiyaya yerləşdirdilər...Mən orda ölümün əlindən qurtardım...Və bazarlıq başladı...Öncə 600 manat olmalidır yapişqan bahadır o da alınmasa 3,4 min lazım olacaq...Mən cəmi 342 manat maaş alıram və heçcür imkanım yoxdur...Mən həyatımı təhlükəyə atıb xəstəxananı tərk etdim...AYB min mənim kimi yüzlərlə üzvü var onlar bu qədər köməyi mənə edə bilməzdilər...Sonra Yeni Klinikaya getdim...Orda da təkrar dopler edib dedilər ayağinızda boyük bir qan kisəsi var hər an partlayıb həyatınızı təhlükəyə atar...Ancaq yenə pula görə əməliyyat etmədilər...İki ay mən ayağımdakı yaraları güclə sağaltdım... Sentyabr ayından qızım məcbur qalıb işini atıb , evini atıb körpə uşağı ilə mənə baxır...Ancaq bitmədi Kəskin ağrılar başladı və mən Topçubaşova yenidən müraciət etdim..Ayağımı dizdən kəsmək istədilər...Başqa həkimə üz tutdum...Anji oldum və ayağımın baş barmağı ilə daban amputasiya olundu...Bütün bunlar mənə iki dəfə kredit 6 mindən çox başa gəldi... Son dörd ayda isə qohum- ,əqraba ,dost- tanış köməklik edir... Bunlar da yetmədi sosial şəbəkədə də paylalşımlar edildi...Çünki mənim maaşım mənim kamunnal xərclərinə gücnən yetir...Maaşımla müalicə xərclərim arasında dəvə ilə qarışqa qədər fərq var... Ayağım təkrar ağırlaşıb çünki, həkimin yazdıqlarını edə bilmirəm... Vətənimi, yaşamağı nə qədər sevsəm də artıq həyatıma son vermək qərarına gəlmişəm... Bu ömürdə tək onu anladım ki, əxlaqın, insanlığın heç bir qiyməti yoxdur... Sizdən çox xahiş edirəm bu insan yırtıcılarının diplomları əllərindən alınsın qoy gedib fəhləlik edib insanların əzabını onlarda yaşasın...Qanımda yaranan azlığa görə həkimim məsləhət gördü ki, Qanköçürmə insututuna gedim...Mən bundan öncə də Göydə Allah yerdə sizi bilib məktub yazdım...Məktub ordan Təbibə

göndərilmişdilər...Təbibin məktubunu götürüb getdik...Dedim ki, qanı qohumlar verəcək siz sadəcə köçürmə edin... Baş həkimə müraciət etdim...Ancaq təəssüf ki, Zöhrə xanım mincur bəhanələr gətirdi ...Məcbur qalıb özəl klinikaya müraciət etdim...bir dəfə qan koçürülüb ancaq iki dəfə də köçürülməlidir...Mənimsə heçcür imkanım yoxdur...Günlərdir ağrıdan səhərəcən gözyaşı tökürəm...Gündüzlər də həm ağrılar həm də qayğılar... Mən artıq nə edəcəyimi bilmirəm...

Sizə siğınıram...

Təbii ən gözəl həkim də , hakim də@ Allahdır!

Mənə çox haqsızlıq olub...Burda sadəcə səhhətimi yazdım...

Mənə bir şey olursa Size yazdiğım əsil məktub evimdədir... Sizə bir yazar, bir ana , bir Azərbaycan qadını kimi minlərcə kəs xahiş edirəm mənim itirilən haqlarıma sahib çıxın...

Və istəyirəm ki, xəstələri ancaq pul gözündə görən həkimləri Səhiyyəmizdən uzaqlaşdırasız.. . Əgər dərin yoxlama getsə görərsiz ki mən deyən həkimləri dönə-dönə məhkəməyə versələr də heç kim onlara bata bilmir...Onlara tək sizin o düşmən başına enən yumruğunuz batar!!!!

Mən sizə inanır və bütün qəlbimlə güvənirəm!

P.S. KİMİN GÜCÜ ÇATIR PAYLAŞSIN.

SÜLEYMAN ABDULLA - O UZAQ KİÇİK ÖLKƏ

Wed, 15 Jul 2026 05:44:13 +0000

Bir kiçik ölkənin

balaca adamları

darısqal bir kafedə

xırda-xırda yığışıb

danışarlar böyük-böyük...

Qurarlar Turanı,

Vurarlar İranı,

zənginləşdirərlər uranı...

Heç bilinmir

onlarmı dünyaya yükdülər,

dünyamı onlara yük.

Birisi çox ədalı,

birisi gözləri döyük.

Birisi hər şeyə mız qoymaqda ustadır,

başqa birisi ayaq altı oymaqda...

Elə quyu qazar ki biri

həm başqaları düşər,

həm özü...

Amma ki, halallıqdan uzaq olar

və namərdliyə yaxın hər sözü...

Baxırsan biri iş axtarandır,

beşi işverən...

Biri polis olanda,

biri dəyənək olur...

Kiminsə ovcunun içi,

kiminsə dili döyənək olur.

Etibarı etibarsız,

Vəfası vəfasız,

İlqarı ilqarsız çıxan

ölkədi bu kiçik ölkə...

Burada küçə adıdır Azadlıq,

işıqforları qırmızı...

Yaşılında cərimələnir adamları.

Acından ölənin boynuna qoyurlar ki,

yalandır,

sən yağ-bal içində üzürsən.

Ən quduzlarınınsa

villadır ən xırda damları.

Çoxu öz yerində deyil,

amma göylə gedərdilər.

Ağızlarını açanda

hamını pərişan edərlər.

Baha satarlar hər şeyi

bir kiçik ölkənin ucuz adamları...