Ayaz Arabaçı -

Ədəbiyyat 15:45 / 28.01.2026 Baxış sayı: 664

Bu da soyuq yanvarın

çöldə son xırıltısı.

Nə yır-yığış səsi var,nə qapı cırıltısı.

Burda gecələyirik,

Burda sabahlayırıq,

Hər gün ayrılaq deyib, sabaha saxlayırıq.

O qədər kiçilib ki,

Qovuşmağa məsafə,

Nə həsrətə yer qalıb aramızda nə səhvə.

Bu ayrılıq deyil ki, belə ayrılıq olmur.

Bizə aid nə varsa

Bir ayrı hüsndədir.

Həyat könül dadında, ürək ölçüsündədir.

Necə vermişik axı,

Ayrılığa qərarı,

Ayrı qala bilərmi çiçəyindən bir arı.

Yüz-yüz mövzudan doğduq,

Min-min mətndən çıxdıq,

Gəlib tapışanadək neçə bətndən çıxdıq.

Bu ayrılıq deyil ki, belə ayrılıq olmur.

Hansı dəli fürsətə

Bəhanə istəyirik.?.

Min ildi ayrıydıq də, daha,nə istəyirik..

Ən ağır sınaqlardan

mübariz çıxsın deyə,

Gizlində bu sevdanı şahanə istəyirik.

Bu ayrılıq deyil ki, belə ayrılıq olmur.

Unut, yəni unutmaq

Sənə belə asansa,

Mənim ruhum ordadı, sən indi hardasansa.

Köksümüzü dayadıq

Eşq adlı bir xəncərə,

Eyni yerə açılır iki başqa pəncərə.

Sənin isti nəfəsin

Günəş kimi qızdırır,

Hardan boş yer tapırsa, ordan ümid sızdırır,

Bu ayrılıq deyil ki, belə ayrılıq olmur.

Yağıram sənə qartək,

yağıram qalın-qalın,

Yüzdən aşağı düşmür qayıdış ehtimalın.

Məni düşünən kimi

Günəş doğur üzündə,

Neyləsən də pozulmur adım tələffüzündə.

Əgər bu ayrılıqsa,

Bəs niyə xoş gedirsən.?.

Ayrılıq vağzalına əlləri boş gedirsən.

Bu ayrılıq deyil ki, belə ayrılıq olmur...