Adilə Nəzər - Ümidlə, susqunluqla
***
Ümidlə, susqunluqla
Sakit bir səhər kimi
başladığın da olur...
Bir də baxıb görürsən,
ürəyin səndən əvvəl
susub – sanki yorulub.
Ya da tufana düşüb,
fırtınaya tutulub...
Bir də baxıb görürsən,
parlatdığın o adam bulanır gözlərində,
bir vitrin közələnib alovlanır əksində.
Anlayırsan ki, artıq
adını çağıranda
xətanı çağırmısan, yanılmısan
əslində.
Atalar yalan deməz –
Doğrudan, əmək gərək
lazım imiş hər işə…
Əlin duaya qaçır –
keşkə zaman dəyişə...
Açıq qapıdan keçmək
keçən üçün asandır.
Asan olduğu üçün
dəyərsizdir - eləcə
girəndən qidalanır
səssiz ümidlərindən,
gözündəki işıqdan,
ruhundakı boşluqdan.
Heç bir söz elə-belə
deyilmir, inan mənə.
Qəlb deyilən güzgünün
təkrar sınması varmış.
Qol sınsa dayanmazdı,
dayanmazdı bir bilək.
Buna ancaq dayanar
saf qalan can, saf ürək…
Sonra peşmanlıq gəlir,
amma faydası yoxdur.
Sevgi hisslərdən keçir,
ağılsa hey gecikir…
...Göz yaşının səbəbin
istəmirəm axtaraq.
Hər yaşda öyrənirik –
yaramıza baxaraq.
06.01.2026