Şövkət Zərrin Horovlu - Susma sən , Təbriz oğlu!
Yenə Təbriz üsyan donu geyinib.
Üsyanın mübarək, Təbrizim!
Yığısın bir yerə eln mərdləri,
Birləşn ,sağalsın yurdun dədləri.
Susma sən , Təbriz oğlu!
Susma sən, vətən oğlu,
Qalx , qəflət yuxusundan!
Ayıl pələng, şir kimi,
Babək ,Cavanşir kimi.
Koroğlutək çək nərə,
Qılıncının səsindən
Qoy titrəsin dağ, dərə.
Son davaya sən apar
Bütöv xalqı, milləti,
Öz qanınla al,qaytar,
İtirilən qeyrəti.
Əgər bu son dpyüşdə,
Titrəyərsə əllərin,
Bağışlayarmı səni
Paramparça ellərin?
Tarixi gətir yada
Babəki, Cavad xanı
Gör kimlər verdi bada?
Ayıq ol ki,həmzələr
Hələ çoxdur dünyada.
Düşmən ata yurdunu
Talan edib didirkən,
Ostanlara” ayırıb özününkü edirkən
Susmağa haqqın varmı?
Gələn nəsillər sənə
Bunu bağışlayarmı?
Haqq istəyənTəbrizə ,
Şeyx yurdu Ərdəbilə,
Gözünü aç , yaxşı bax,
Ayağının altında od tutub yansın rorpaq!
Ya döyüş meydanında
Qılıncı əlindən sal,
Ya da bu son döyüşdə,
Qusas al , qələbə çal!