***

hər şeyin üzündən yalqızlıq yağır,

ağacların da.

yollardakı insan tünlüyünə də

yalqızlıq hakim.

yalqızlıq şütüyür küçələr boyu

sürətlə, dolu-dolu.

gecələr

seyrinə daldığım ulduzlar da tək,

elə kövrək,

yalqız görünür ki...

yalqızlıq yağır yağışlardan,

küləkdən yalqızlıq əsir,

işıq əvəzinə

günəş elə bil

yalqızlıq ələyir, bax, yer üzünə.

sular yalqızlığını

götürüb gedir, hə,

axır bilinməzliyə.

baxır evlər bir-birinə

eləcə yalqız-yalqız

və bu yalqızlığı

sanki mən hiss edir, duyuram yalnız...