Qocalıqla əyləşibdi üz-üzə,

Cavanlıqla sağollaşan ömrümüz.

Dönməkdədir bir tufansız dənizə

Ahıllaşan, ağırlaşan ömrümüz.

Ömrün gözəl anlarını arzular,

Arzuların nübarını arzular.

Payız günü baharını arzular

Zimistana yaxınlaşan ömrümüz.

İsindikcə qəlbimizin odunda,

Xəyalımız göyün yeddi qatında…

Qalacaqmı nəvələrin yadında

Şəkərləşən, noğullaşan ömrümüz?!

Günlərimiz dağdan aşan köç oldu,

Çox arzuya qovuşmadıq…

Gec oldu.

Oğul balam, harda qaldı, necoldu

Ərənləşən, oğullaşan ömrümüz.

Dünya ki var- boşalandı, dolandı

Məhəbbətdən qeyri hər şey yalandı.

Sevgi varsa, daş üstə də qalandı

Nəğmələşən, nağıllaşan ömrümüz.

1997- ci il.