* * *

Robinzon Kruzonun

Uzaq adadakı tənhalığından,

Daha ağırdı bu gün-

Böyük şəhərlərin dəmir-beton tənhalığı...

Ürəyimi ağrıdır

İnsan ömrünün çox ucuzluğu,

Həyatın çox bahalığı.

Böyük şəhərlərin küçələrində

Petrol və qan qoxusu.

Meydanlarda qələbəlik içində

Ölüm qorxusu...

Qərib ümid azır hərdən

Böyük şəhərlərin küçələrində.

Yaxşı ki, Ay doğur hələ

Böyük şəhərlərin

Petrol və qan qoxulu gecələrində...

Gecə yarısı

Ay baxır pəncərədən.

Gecə yarısı

Tək-tənhayam mən.

Tək-tənhayam yer üzündə

Tək-tənha!

Ah, bu necə taledir

Bütün yollarım bağlanıb daha...

Ay kimi arayıb axtarır

Bu gecə yarısında.

Zaman donub, dayanıb

Ayla məhbəsin pəncərəsi arasında.

Ayrılıq rəngindədir -

Məhbəsin soyuq, nəmli divarları...

Sıxır məni

Həyatın bər-bəzəksiz gerçək üzü,

Məhbəsin yeknəsək gecələri...

Ömrümdən qopub düşən

Yaşanmamış illərim,

Köksünə qonan

Miokardın ağrıları, acıları

Xatirəyə sığarmı?

Sığmaz!

Saxta gülüşlər,

Maskası cırılmış üzlər.

Timsah misalı göz yaşları,

Yaddan çıxarmı? Çıxmaz...

Aman vermir zalım fələk

Sönübdür bəxt ulduzları.

Zaman maşını əzib keçir

Tənhaları, yalqızları.

Bürünüb Ay işığına

Dəmir tikanların sivri ucları.

Beton divarlara dəyib qayıdır

Məhbusların ümidləri, arzuları...

Azadlığa açılan qapılar bağlı.

Kimsə unutdura bilməz

Burda çəkdiyim ağrıları, acıları...

Acı göz yaşlarıyla

Suvanıbdı divarlar.

Divarın bir üzündə,

İllərin yorğunluğu.

Divarın bir üzündə,

Azad, şirin bir həyat...

Ay kimi arayıb, axtarır görən

Kiminçün gülümsəyir bu gecə.

Bəlkə Ayın axtardığı o adam mənəm, mən.

Külək fit çala-çala ötüb keçdi küçədən.

Ayın ilıq təbəssümü

və tənhalıq şeirləri qalacaq mənə-

Həsrət dolu,

Mazut qoxulu,

Bir az yuxulu,

Bir az qorxulu uzun gecədən...

Gecə yarısı qapın döyülsə birdən,

Bil ki, bu mənəm,

Mənəm qapını döyən.

Mənəm haçansa

Sənə sevirəm deyən...

Ayın təbəssümünü gətirmişəm mən,

Ötən günlərdən sənə ərmağan.

Aç qapını,

Ay əlimdən düşüb

Sına bilər indi hər an...