Şahverən Cavad - Yolun boğazından keçmir addımım
Günlər qışa çəkir payız ömrümü,
Adəmdən yol gələn qədim adamam.
Yoxuşda qar basmış cığırlar kimi,
Yolun boğazından keçmir addımım.
Gündə neçə fəsil dəyişir ürək,
Leylək yuvasında- ömür ağacım.
Kölgəsi üşüyən ağacların da
Payızda düşürmüş o şahlıq tacı.
Qışın yaxasını açır küləklər,
Qoca zirvələrə ilkin qar yağar.
Qocalıq meyvəsiz ağac kimidir,
Qonmaz budağına ala qarğa da.
Sinəsi şumlanmış dəniz kimiyəm-
İlhamım könlümə şeirlər əkir.
Vaxtın əlifbası- qırışlar imiş-
Üzümdə hər ilin şəklini çəkir.
15 . 10 . 2026