Bu talehlə oynamağa dəyməz heç..

Gecəsi də, gündüzü də əzabdı

Yaşatdığı baş ağrısı, əsəbdi...

İçindəki kükrəməyən qəzəbdi -

Bu talehlə oynamağa dəyməz heç!...

Əl ürəyi sıxıb tutan bir maşa

Həmlələri hiss edirsən birbaşa!

Yük olanda bir ürəyə, bir başa-

Bu talehlə oynamağa dəyməz heç!...

Ləpələrin qırışını saymıram,

Çəkdiyimin tüstüsün də yaymıram...

Bilirəm ki, mən nə qədər hay vuram-

Bu talehlə oynamağa , dəyməz heç!...

Uzaqlara göz zilləyib ha baxım

Gülümsəmir əvvəlki tək sabahım...

Razılaşar , mənimlə ta Allahım -

Bu talehlə oynamağa dəyməz heç!...

Şeirin Bədii Təhlili:

Əbülfət Mədətoğlunun bu şeiri insanın öz qədəri ilə üz-üzə qalmasından doğan metafizik yorğunluğun bədii ifadəsidir. Şeirdə bədbinlikdən daha çox, bir təslimiyyət və agahlıq havası hakimdir.

Müəllif həyatın gətirdiyi çətinlikləri (baş ağrısı, əsəb, daxili qəzəb) sadəcə təsvir etmir, həm də bu sınaqlarla mübarizənin mənasızlığını vurğulayır. "Əl ürəyi sıxıb tutan bir maşa" təşbehi taleyin insan üzərindəki amansız təzyiqini çox təsirli şəkildə canlandırır.

"Ləpələrin qırışını saymaq" ifadəsi isə həm zamanın keçiciliyinə, həm də dərdi detallaşdırmağın faydasızlığına işarə edir.

"Razılaşar mənimlə ta Allahım" misrası şeirin kulminasiya nöqtəsidir. Burada müəllif öz taleyi ilə barışdığını, hətta bu barışığın ilahi bir razılıq səviyyəsinə çatdığını bildirir. Şeir olduqca axıcı, xalq dilinə yaxın və səmimidir.

"Bu talehlə oynamağa dəyməz heç" rədifi hər bəndin sonunda bir hökm kimi səslənərək, insanın qədər qarşısındakı acizliyini fəlsəfi bir həqiqətə çevirir. Qısacası, bu nümunə insanın öz iç dünyasındakı fırtınaları sakit bir boyunəymə ilə ifadə edən kədərli, lakin məğrur bir etirafıdır.

Sizə cansağlığı və bütün işlərinizdə uğurlar arzulayıram!

Sevil Azadqızı

31.03.2026