(hekayə)

Balaqar-daş qəfədanı su ilə doldurub qazın üstünə qoydu ki,qaynasın.Bu zaman telefonuna zəng gəldi.Baxdı ki,Da-daş-dı.

Da-daş ona elə qar-daş-dı.

Başı telefonla Da-daş-la danışmağa qarışdı.Bu zaman qəfədandakı su da qaynadı,daş-dı...

Qəfədanın altını,qazı söndürdü Balaqar-daş.

Balaqar-daşla Da-daş danışdılar ki,getsinlər Qobustana.

Getdilər...

Balaqar-daş Da-daş-a bir daş-ı göstərib dedi:

--Bax,bu qaval daş-dı.

Da-daş ona qulaq asmasa da,Balaqar-daş hey "Qobustan muzeyi"ndən danışırdı...Bu daş-dan,o daş-dan,elə danışırdı obaşdan...

Birdən diqqət elədi ki, Da-daş ona qulaq asmır .

Balaqar-daş hirsləndi,coşdu,daş-dı:

--Hamı deyir ki,Balaqar-daş-la Da-daş-ın bağrı ba-daş-dı .Sən isə...

Balaqar-daş əsəbi halda danışırdı.Amma susurdu Da-daş...Sanki Da-daş-ın ürəyi daş-dı...

Küsdü Balaqar-daş...

Amma bu küskünlük çox uzun çəkmədi.

Balaqar-daş-ın çəkməsi ilişdi daş-a.Ufuldadı.Da-daş yaxınlaşıb dostunu qucaqladı.Üzr istədi ondan.

Dedi:

--Sən görmürsən o yan-bu yan daş-dı.Ehtiyatlı ol.

Bax,altda bir daş,üstdə bir daş...

Söhbətləşə-söhbətləşə dostlar bir təpəni,bir yalı aşdı.

Balaqar-daş yenə danışdı:

--Hamı deyir ki,Da-daş Balaqar-daş üçün elə da-daş-dı,qar-daş-dı.

...Balaqar-daşın gözü Da-daş-ın əlindəki kitaba sataşdı.Dədə Əşrəfin ( Əşrəf Veysəlli ) kitabı idi.

Balaqar-daş kitabı aldı Da-daş-dan.Oxudu bir şeiri kitabdan.Bir bəndini uca səslə oxudu başdan:

Nəvələri gözü kimi sevərdi,

Gec gələndə ürəyini yeyərdi.

"Allah ,məni daş-a döndər"-deyərdi,

Mənim anam daş-a döndü axırda...

Hər ikisi təsirləndi,kövrəldi.Dünyadan köçmüş anaları yadlarına düşdü...

Necə kövrəlməyə bilərdilər?!

Sinələrində çırpınan ürəkdir axı?!

Kim fikirləşər ki,daş-dı?

...Qobustandan qayıtdılar, gəldilər Balaqar-daş gilə.

Balaqar-daş-ın həyat yoldaşı dəmləmişdi aş.

Bala-qar-daşla Da-daş palazın üstündə oturdular,qurdular bar-daş.

Bala-qar-daş zarafatla dedi:

--Harda aş,Da-daş orda baş.

Da-daş gülümsədi.

Axı onlar bir-birlərinə deyirdilər qar-daş.

Aş da yedilər,üstündən çay da içdilər...

Yazdığı bayatılardan ikisini dedi Da-daş:

Əzizinəm,çay daş-dı,

Su çoxaldı,çay daş-dı.

Bacının ,həm qardaşın,

Ümid yeri qar-daş-dı.

Əzizinəm,o başdan,

Zirək durar o başdan.

Onlar gözümə işıq,

Olmaz bacı-qar-daş-dan.

Balaqar-daşın xoşuna gəldi bayatılar.Balaqar-daş dedi:

--Allah bütün bacı-qar-daş-ları qorusun.Amma olmaz Balaqar-daş-la Da-daş-dan .

Allah dünyasını dəyişən bacı qar-daş-lara rəhmət eləsin.

...Televizorda veriliş gedirdi.Da-daş-ın a-daş-ı Da-daş-ınski Da-daş-ın verilişi.Baxdılar verilişə Bala-qar-daş-la Da-daş,dostlar,qar-daş-lar...

Sonra sağollaşdılar,evlərinə getdi Da-daş...

Beləcə gözəl bir gün yaşadılar iki dost,qar-daş,sir-daş Balaqar-daş-la Da-daş...