Əllərinin qabarıyla,

Atam bizə yuva qurdu.

Dönüb ana vətən oldu,

Bu balaca ata yurdu.

Sonra atam zəhmətindən

Yuvamıza od gətirdi.

Anamızın məhəbbəti

Ağzımıza dad gətirdi.

Ailəmiz böyüdukcə

Yuvamız da böyüyürdü.

Hərə bir arzu dalınca

Sabahına yüyürürdü.

Yaşadıq bir nağıl kimi

Qayğısız illərimizi.

Bir gün də alıb apardı

Yuvamızdan illər bizi.

Təzə-təzə isidirdik,

Hərəmiz öz evimizi.

Arzulara qovuşanda,

Tərk eylədi atam bizi.

Atam quran bünövrəmiz

Möhkəm idi, yıxılmadıq.

Biz yenə də sevgimizlə

Sabahlara addımladıq.

Yuvamıza od gətirən,

Ruhumuza od ötürən

Od yerimiz atam olub.

Güvənməyə, söykənməyə

And yerimiz atam olub.

Adımızı qoruyan da,

Odumuzu qoruyan da,

Ən şirin nəğməsini də,

Sonuncu tikəsini də

Verən bizə, anam olub.

27.01.2026