* * *

...o, bir əfsanə idi,

üz tutdu göy üzünə

yıxdı, buludlar onu...

...........................

üz tutdu məmləkətin

lacivərd üzlü dənizinə

qovdu dalğalar onu...

..........................

üz tutdu gözəllərin

mavi, qonur, siyah,

iri, qıyma

və çəkik gözlərinə

öldürdü

sevdasız baxışlar onu...

..........................

üz tutdu

can Vətən, deyib

buz kimi soyuq insanlara

görmədiniz, duymadınız...

.........................

daha keçdi...

daha gecdi...

daha gecdi..!

Şükür Şənol