Şakir Xanhüseyn - OVCUM...
OVCUM...
Ovcuma baxıram
dua edəndə;
sanki bir aynadı ovcum,
alın yazımdı...
Yaddaşımda səs:
“bir şey qoy uşağın ovcuna”,
“ovcunu açma ha, bala...”
Qabarlar ovcumda
bir göynəyən söz,
baxın, əlimdə köz tutmuşam, köz...
didik-didik, düyün-düyün
gördüyün
ovcum...
Olur ki, hər nəzər yetirdiyimdə
məni min fikrə düşürən,
barmaq uclarımla
az qala deşilən
ovcum...