Ruhu dinclik tapmır paxıl adamın,

Özgənin sevincin həzm edə bilmir.

Dönür zülmətinə bir uçuq damın,

Gah eyni açılmır, gah üzü gülmür.

Qəzəbi kükrəyən gizli mərəzi,

Birinin xoş günü için yandırır.

“Qəlibə” sığmayan kini-qərəzi

Dumanlı başını qidalandırır...

Dərk etmir suçunu heç vaxt... ölüncə

Bulanıq könlünə bir zülmət çökür.

Ağlına gəlmir ki hər şeydən öncə,

Özü öz içini dağıdıb sökür...

Niyə bəd əməllər, çoxalır, niyə?

Bədxahlıq bəduğur göz nişançısı.

Bəlkə də qanları xarabdır deyə,

Paxıl adamların kəsmir sancısı!..

07.06.2022