14.08.2026.Norveç Krallığı.Oslu şəh.

Yenə, göy üzü doldu,

buludlar naxır-naxır;

çəhrayı yuxulardan,

gümüş yağışlar yağır;

dağlar baş-başa qalıb,

göyün üzü görünmür;

dərələrin dibuində,

ağca duman sürünür;

ürkək marallar gəzir,

meşənin yaxasında,

pənbə buludlar üzür,

suların yuxusunda;

bax, bu gələn yağışdı,

buludların gözündən;

elə, xoşluqlar yağır,

adamların üzündən;

üzünü meşə tutub,

hər yanı daşdı, dağlar;

bir-birinə bağlanıb

doğma qardaşdı, dağlar;

göy üzünə birləşir,

dənizlərin kənarı;

qızların saçı rəngdə,

dağların bəyaz qarı;

zirvələrdən aşağı,

dəli sular asılıb;

bu dünyanın yaddaşı,

qayalara yazılıb;

Günəş harda gizlənib,

bulud örtüb üzünü;

kimdən küsüb, dağ çayı,

daşdan atıb, özünü;

girib dağın içinə,

yollar o üzdən çıxır;

yağış buluddan gəlir,

bulud dənizdən çıxır;

dağların arasında,

gümüş göllər sayrışır;

sulardan qalxan buxar,

meşələrə qarışır;

Laçındakı dağların,

quxusun aldım, burdan;

yaddaşım təzələndi,

kövrəldim, doldum, burda;

ağ evlər səpələnib,

yamaca, kündə-kündə;

elə bil, Laçındayam,

bu dağların içində.