Hər gün bir həqiqət ölür dünyadan - Əlizadə Nuri
Çiçəyi əzilən bağça kimidi,
Arısı yol azan bir pətəkdi bu.
Güldana qoyduğun saxta gül ilə
Baharı komanda keçirməkdi bu.
Dünyanı şeytana kim uduzdurub,
Bəs şeytan insana uduzar haçan?
Bu ömür dediyin nə imiş belə-
Bəlkə yol getməkdi ulduzlaracan?
Allahı çağırdım, əl uzatmadı,
Qara kölgə oldum yolun ağına.
Hər gün bir həqiqət ölür dünyada
Min yalan yığılır başsağlığına...
Həyat- gördüyünüz qorxulu yuxu
Haqsız da bilir ki, ayrılıq haqdı.
Ölüm də son dəfə evindən çıxıb
Bir daha geriyə qayıtmamaqdı.
Sevinc də tərs kimi yaxına gəlməz,
Götürüb baxtına yamaq vurasan.
...İlahi, bu dünya bar verə bilmir-
Bəlkə bu dünyaya calaq vurasan?!