Buludlar toqquşub coşanda hərdən,

Göylərin qılıncı düşəndə işə,

Meşə qırağında tənha bir evdən

Ürəyim nigaran qalır həmişə.

Bir qatar durnaya bəxti yol açar,

Yol gedə göylərin çən-dumanında.

Qatardan ayrılan tək durna uçar,

Fikrim o durnanın qalar yanında.

Meşədə ağaclar qatar-qatardı,

Biri yıxılanda,dikələr biri.

O quru səhrada tək ağac vardı,

Yel vurdu,indi də boş qalıb yeri.

Min adda gül var ki,çəməni bəzər,

Var qaya daşında tənha bir çiçək.

Təkləri ananda ürəyim əsər,-

Sən də,mənim balam,təksən,sən də tək.