Fərhad Tapdıqoğlu - Düşüncələr
Xəzərin sahilində
Dalğalar ağzı köpüklənə-köpüklənə sahilə hücum çəkir .Sonra sakitləşərək geri çəkilirlər.
Yəqin hirsi soyudu dalğaların...
Bir azdan isə sahili qucaqlayır,tumarlayır,sığallayır, öpüşlərə qərq edir dalğalar...
Sahil də çox sevir dalğaları,ləpələri...
=
Ləpələr yuxudan güclə oyanan tənbəl sahilin üzünü yuyurlar...
=
Dalğalar sahilə ağ yorğan sərir,narın qumlara soyuq olmasın deyə...
=
Dənizi sanki xışlayıblar, şumlayıblar...
=
Dalğalar dənizdə təmizlik işlərini davam etdirirlər.
Sahilə xeyli qum,yosun,balıqqulağı ...çıxarıblar.
Dalğalar da,ləpələr də gecə-gündüz yorulmadan işləyirlər...
=
Dənizi bir üzündən o biri üzü görünməyən kələ-kötürlü şüşələrlə şüşələyiblər sanki...
=
Günəş başını qaldırıb,yavaş- yavaş dənizdən çıxır.
Sahilə sanki xalı döşənib.
Sahil Günəşi bayram əhval -ruhiyyəsi ilə qarşılayır.
Günəş də nurunu bir piyaləyə doldurub ,onu seyr edənlərə göndərir.
Oyananların sayları artdıqca piyalə də böyüyür...
Oyanıb,dəniz kənarına gələnlər Günəşdən nur paylarını alırlar...
=
Dəniz hələ də coşub daşır.
Dalğalar dişlərini qıcayıb,sahili döyəcləyirlər...
Günəş başını qaldırıb,oğrun-oğrun ətrafa boylanır.
Sonra asta-asta dənizdən çıxır,axşam batdığı dənizdən...
Şükürlər olsun ki,Günəşimiz sağ-salamatdır...
Dənizin üzü al-qırmızı rəngə boyanır...
Dəniz bəlkə Günəşi özündə batırdığından ,amma Günəşin sağ -salamat qalmasından xəcalət çəkir?!
Ömrümüzə növbəti dəfə Günəş doğdu!...