Xatirələr çay kimi,

Tökülər yaxasından.

İşığı oyaq qalar

Gecənin qorxusundan.

Yada düşər o günlər,

Köhnə bayatı kimi.

Əlindən saldığı qab

Sınar həyatı kimi.

Çiçək gətirən də yox,

Yoxdu onu yoxlayan.

Divar kağızındakı

Çiçəkləri qoxlayar...

Kim gəlib götürəcək,

Bu kədəri üzündən?

Göy üzü də diksinər

Qəfil hönkürtüsündən.

Bir doğma zəng gözləyər,

Sağ əli qaşındadı...

Bəlkə elə xoşbəxtlik

Xəttin o başındadı?

Kim ağladıb şamını,

Kim hönkürüb baxtına?

Hər gecə yuxusunu

Qurar azan vaxtına.

...Uçub gedər o quş da,

Quş da xətrinə dəyər.

Onun pəncərəsini

Yağışlar dimdikləyər..