Əbülfət Mədətoğlu : - Tənhalığın şəkili...
![](/uploads/img/posts/2024/07/24/abul3jpg-1721799335.jpg)
Qapısını külək döyür ömrümün,
Pəncərəsin yağış edir nişangah...
İstəkləri çiliklənmiş könlümün -
Həsrətindən ,arada bir , ol agah!..
Ağırlığı işin görür buludun,
Gözlərimin kötüyüdü saralan...
Yarpağına vər düşübdü umudun -
Bir işıqdı - yavaş, yavaş qaralan!..
Kəsərin də avazıyıb tay səsim
Tək özüməm səni susub, dinləyən...
Tənhalıqdan üşüyən nəfəsimi -
Görməmişəm , bu günədək inləyən!.
.
Mənzərəsi uçuq - sökük bir həyat
Xatirələr təkəmseyrək işarır...
Bir səs göndər, lap olsa da səs boyat -
Gəlib görsün kirpiklərim yaşarır...