Şahverən Cavad - Ruhum darıxmağın gölgəsi kimi
Qürub etsə Yerin anası Günəş-
Sübhədək Yer geyər qara-yaşayar.
Boş qalan yuvadır,
anasız ömrüm-
Leylək günlərim də dərd-qəm daşıyar.
Göylərə sığınan buluda bənzər-
Gözlərim leysandan çətin kiriyə.
Çoxları kölgəmdə dincəldi- getdi -
Kölgədə yatmayan ağac kimiyəm.
Ruhum darıxmağın kölgəsi kimi.
Dövran da namərddir-yaxşıya qənim.
Başında qar yükü tutan dağam mən-
Şöhrət zirvənindir, ağrılar mənim .
Dünya da yadlaşır-artdıqca yaşım,
Günlərim yad kimi keçmir ömürdən.
Əqrəbsiz saatdır ömrün payızı,
Ömür yox,xatirə yaşayıram mən .
16.11. 2026