Rafail İncəyurd - Yox olan varlığa var olan yoxluğun ağısı

Ədəbiyyat 19:41 / 31.05.2026 Baxış sayı: 176

 

Essevari mənsur şeir

Xəttini dəyiş, Tanrım!

Xəttini dəyiş.

Bu necə yazıdı,

belə də alınmı yazılar?

İçimi göynədən təbəssüm bürüncəkli

xatirələri danışmağa bir tay-tuş,

bir xatirə ortağı tapa bilmirəm burda.

Yenə gözlərimə daraşıb

köhnə çəpərlərin

qırağı uzunu səpələnmiş,

qoca ağacların

qurumuş budaqlarının

arasında gizlənmiş,

bozaran qapılardan

asılan qıfılların pasına hopmuş

xatirələri kimə danışım, Tanrım?

Huhnəbidən qalan dağdağanın

altına indi də yığışan

məhlə “milli məslisi”nin yeni heyətindən

kimi soruşum, kimi?

Hanı bu məhlənin uşaqları?

Yasın getdi.

Omar getdi.

Cavanşir getdi...

Taryel də ilim-ilim itdi uzaqlarda.

Kimə danışım

Lətif müəllimin evinin yançağındakı

sarı qandağın çəhlim cığırından keçəndə

sürüşüb kəlləmayallaq olha-olda

özünü yetirən Güllər nənənin

uzatdığı əl ağacından

“qorxma, bərk tut”- deməsini?

Kimə danışım Kamıl məllimin

bağnın ayağındakı körpü əvəzi

əyri akasya kötüyündən

məharətlə “İncəsu”yu addayıb

kəsə yolnan məktəbə tez çatmaq

qoçaqlığının sevincini?

Kimə danışım

tez-tez saatına baxan növbətçi müəllimin

“tuyla zəngi vur”- kəlməsi

ağzından çıxmamış götürülüb

məktəbin giriş qapısının ağzında,

sol tərəfdə qovağ ağacından asılmış

yumru kombayn dəmirinə

çay daşını döyəcləməyin əzəmətini?

Hardadı o zəng-dəmir, dururmu, görəsən?

Yoxsa, zamana qarışan

cingiltili səsinin dalınca

paslanıb getdimi o da?..

Kimdən soruşum ki,

kalxozun alma bağının yerində tikilən

təzə, əzəmətli məktəbdən xoşun gəlirmi?

Yoxsa...

Kimdən soruşum ki,

çəpər basıb bir zaman

bu təzə məktəbin yerində sıralanmış

alma, armud, şöytəli... ağaclarını

yoluşdurub qaçanda

üstümüzü alan

İmir babanın, Məhəmməd babanın

kürəyimizdə açılan ağac yavasının

göynərtili izi yadındamı?

Kimdən soruşum ki, yadındamı

qız üstündə qopan məhlə davasının

direktor otağında bitən

acınacaqlı axırıncı seriyası?

Kimə danışım?

Kimdən soruşum?..

Nəyinə lazımdı bizdən sonrakıların

bu “mənasız” hekayətlər?

...

PS:

Tay-tuşlardan olanlara-qalanlara

min şükür yenə!

Yenə öyrənim görüm

qonşu məhlələrdə kim var-kim yox.

Yaxşı ki, hərdən görüşürük

xaloğlum Müzəffərlə Bayılda.

Mədəd Xırdalandan gəlibmi yazağzı,

Rza, Cavad, Abdulla neynirlər,

necədirlər, görəsən şəhərdə?

Məhəmməd də gözə dəymir son vaxtlar,

Fəxrəddindən, Elburusdan heç xəbər yox.

Heydər, Nəriman, Aydın haralardadı?

Tapım: “Gəlmişəm, mən də buralardayam”,- deyim.

Vəli, Əfəndi, Nurəddin, səsimə səs verin...

Qızlarımızın sırasında kim var-kim yox?

Nə var-nə yox?

Bu il buraxılışımızın 55 illiyidi!

Yığışaqmı?

Uşaqları ziyarət edəkmi yenə,

ruhlarını tərpədəkmi?

Paşa, Şahid, Məmməd, Əhməd, Razim

son vaxtlar dalbadal, tələm-tələsik getdilər

Nüsrətgil, Yusifgil tərəfə əbədi uyumağa

Qaraağac dərəsinin yaylasında...

Şöhrət, Nazim, Yolçu

hərəsi öz əbədi yurdundan

baxırlarmı bu fənaya görəsən...

PS2:

...Allah qorusun sizləri,

a yaddaşımızı, xatirələrmizi

diri saxlayan tək-tük kövrək ünvanlar!...

May 2026.

Qazax, İncədərəsi, Kəmərli