BİR CIĞIR

Bilirsən ki, məndən sənə bir cığır

İz aparır, iz gətirir üstümə...

Bu çığıra iki ürək bir çıxır -

Ağır ağır, inamlı, həm şəst ilə....

Gecəsinin , gündüzünün fərqi yox

Gözübağlı gedib gəlir çox vaxtı...

Bu cığıra iz salandan ürəyim -

İndi daha güvənlidi, toxtaqdı!..

Aradabir kölgə salan duman, çən

O cığırda ot göyərtmək istəyir...

Unutmağı bacarmırıq sənlə, mən -

Kimsə buna nahaq ümid bəstəyir!..

İki qəlbin bir cığırda tamlanan

Çırpıntısı Sevgi adlı ruhudu...

Kim nə desə heç zaman inanmaram -

Bu məhəbbət yozulmayan yuxudur...

Şeirin Bədii Təhlili:

Əbülfət Mədətoğlunun "Bir cığır" şeiri saf, sarsılmaz və zamansız bir sevginin poetik ifadəsidir. Əsər lirik qəhrəmanın daxili aləmini, sadiqliyini və hisslərinin sonsuzluğunu bədii şəkildə əks etdirir.

Məhəbbət, sadiqlik və iki qəlbin mənəvi birliyidir. Həqiqi sevginin zamanın sınaqlarına, kənar maneələrə qarşı dözümlü olması və insanı mənən bütövləşdirməsidir. Şeirdəki "cığır" sadəcə bir yol deyil, iki insanı bağlayan mənəvi köprüdür. Bu cığır zamanla, yəni gecə-gündüz fərqi olmadan sınaqdan çıxmış, etibarlı bir ünsiyyət vasitəsinə çevrilmişdir.

Müəllif "duman, çən" obrazları vasitəsilə sevgiyə kölgə salmaq istəyən kənar təsirləri, çətinlikləri simvola çevirir. "Ot göyərtmək" ifadəsi isə unudulmağa, yolun bağlanmasına işarədir. Lakin lirik qəhrəman bu maneələri qətiyyətlə rədd edir.

Şeirdə "iki ürək", "Sevgi adlı ruh" kimi bədii təyinlər (epitetlər) və sevginin "yozulmayan yuxu"ya bənzədilməsi hisslərin sirli və toxunulmaz olduğunu göstərir. Şeir nikbin və qətiyyətli bir ruhla bitir. Müəllif oxucuya çatdırır ki, iki qəlbin birgə döyüntüsündən yaranan sevgi elə bir uca duyğudur ki, onu nə kənar şübhələr, nə də zamanın dumanı yox edə bilər.

Sizə cansağlığı və bütün işlərinizdə uğurlar arzulayıram! 

17.05.2026