Bir ev vardı o yerlərdə,

bizi bizə xatırladacaq bir ev.

Bizi ötürən,

itirən,

sonda gözləyən

ev.

Yola bax, yola,

qoşulub çığıra;

təpələrin döşüylə çıxıb gedir uzaqlara.

Bizi bizdən qoparıb,

bizi bizə aparan yol,

apar bizi o yerlərə...

O yer − dağımdı mənim,

O yer − göz dağımdı mənim.

Yollarım qırma-qırma,

saçlarım burma-burma.

Düşdüyüm gün, bu nə gündü?

Yollarım düyün-düyündü.

Boğulur düyündə, boğulur yollar,

bir addım iziylə, yolçu gözüylə

təzədən, təzədən doğulur yollar.

İzlərsiz yox olur, üzülür yollar.

Təpədən baxanda

o dərədə,

qapısı çərçivəsiz,

pəncərəsi şüşəsiz

evlər var yox olan kəndin içində.

Ruhları bir biçimdə.