Şakir Xanhüseynin İKİ BİR ŞEİR-i
![](/uploads/img/posts/2024/07/18/431203300_2458837150991091_4166678998240955662_njpg-1721277603.jpg)
1.QOÇAQLAR QOÇAĞI...
gözümün iki baxdığı var bir gördüyü,
ilk baxışda ağa, qaraya,
yada, doğmaya baxdığımda da
bir gördüyüm var...
hərdən yüz-yüz addım atıb
bir izin qalmadığını görürəm.
hər kəsin gəldiyini,
heç kəsin qalmadığını görürəm...
bəzən torpağa neçə-neçə ağlamaq əkdim də
bir gülrmək cücərmədi,
çiynim iki götürdüyünü bir qoysun yerə,
bacarmadı...
hə, iki baxıb, üç baxıb bir gördüm də demə,
bir adamı həm lal, həm kor gördüm də...
irəli getməsiyçün
sözünü nə qədər geri götürən...
ah, qoçaqlar qoçağıdı
özünü bugündən sabaha diri götürən!..
2.TAMAMLAMAQ
ey ağac, kölgəm sənin kölgəni
tamamlaya bilərmi,
çox zaman görürəm ki, kölgəm kölgənə
qarışıb itir, yox olur...
bir-birimizi tamamlamaq gücündəyikmi,
əlimiz başqa bir əlin işini,
ürəyimiz başqa bir qəlbin çırpıntılarını
tamamlaya bilirmi...
ey bulaq, suyun çox duru, şəffaf, saf
və hər irqdən olanların göz yaşı...
bütün sular bir ovucdu,
göz yaşları dərya-dərya;
axar sular necə tamamlasın göz yaşlarını...
bir də hər kəndi, şəhəri tamamlayan
o kənd və şəhərlərin məzarlıqlarıdı...
yox, əsla,
ağ qarayla, al yaşılla tamamlanmır, bitmir,
var olanlar bir-birinə susuz, təşnədi...
tamamlanıb sona çatanda
ömür də yenidən başlayırmış kimi
görünür adama, nə qəribədi...