Kimsə yox...

Bir sükutdu, bir də mən...

Bir də, bir də

canımdakı ağrılar.

Gedənim çoxdan gedib,

Nə də bir gələnim var.

Ruhum elə yaralı,

İçimdə qışqırıram,

Səsim kimsəyə çatmır.

İşığı söndürmüşəm,

Güzgüdə də özümü

bir də görməyim deyə,

Güzgülərdən qorxuram...

Ruhumun ağrısından

mələklər də diksinir...

Divar gəlir üstumə.

Kimə deyim, bilmirəm,

Bu əzabı, bu dərdi?

Məni görüb qaçmasın...

Bu qaranlıq otaqda,

Xərçənglə əlbəyaxa,

Fikirlər düyünləşib,

Sabaha da ümid yox.

Bir də...

Yuxusuz gecələrim

ruhumu sızıldadır.

Kimə deyim, bilmirəm,

Bu əzabı, bu dərdi?

Məni görüb qaçmasın...