Şakir Xanhüseynli - YERİN QULAĞINA DE Kİ...
yer qaçır ayağım altdan,
yerliyindən də qaçırmı;
iti sürətlə yol qaçır,
yolluğundan da qaçırmı...
yer də qaçır, yol da qaçır,
niyə qaçır, necə qaçır;
ayaqlarımın altında
yer də qançır, yol da qançır...
hərdən sağ ayağım üstdə
duranda görürəm, eyvah,
sol ayağım da göydədi,
yerin üstündəyəm ancaq
və birdən gözümü açıb
nə görsəm yaxşı; yer qaçır;
ağırlığımı tökürəm
yenə etmir xeyir, qaçır;
sən qaçmırsan, yersə qaçır,
aydın olmayan bir hissdi;
özünə də bəlli deyil
nələr olur; bu, çox pisdi...
zəhmin ağır, qəmin ağır,
ağırdı xasiyyətin də;
üstə durduğun yer qaçır,
yüngül olan nə var səndə?
olsun, bunu görmürlər də,
duyan duyur haradasa;
qəlbindən keçəni demək
istəyirsən dağa, daşa...
işdə, yolda, yeriyəndə
ayağın heç sürüşmədi.
bir addımın o birindən
əsla uzağa düşmədi...
sözün birini söylərsən,
o birisi çıxar yaddan;
yerin qulağına de ki,
qaçmasın ayağın altdan...