Saqif Qaratorpaq - Nə sən keşiş qızısan
Nə sən keşiş qızısan,
Nə də ki mən xan oğlu,
On cadulu köynəyin
Düymələri açılmır...
Göydə Tanrı,yerdə mən!
Məni başa düşərsən...
Bir atəş var içimdə
Hər gecə aha dönür,
Dodağımı yandırır.
Tüstüm təpəmdən çıxır,
Yanıram səhər-axşam,
Keçib gedir yanımdam,
Məni görmür bir adam...
Gör,necə tutuşmuşam,
Görəsən indiyəcən
Belə yanıbmı bir şam?!
Kül ollam,belə yansam...
Sənə deyə bilmirəm,
Sənə deyə bilmirəm...
Söndür dodaqlarınla
Hərdən bu odu söndür.
Neynim,sənə qıymıram,
Gəlmə,qurbanın olum,
Gəlmə,məndən uzaq dur!
Alışarsan oduma,
Sonra külə dönərsən...
Sonra külə dönərəm...
Sonra da külümüzdən
Bir cüt bənövşə bitər...
Gəlmə,qurbanın olum,
Gəlmə,məndən uzaq dur!
Gəlmə,qoy təkcə yanım...