Şakir Xanhüseyinli - GÖZÜN İÇİNDƏ YAŞ YORĞUN
Qələm-kağız tirtap düşüb,
sözlər də yorğundu, yorğun,
əllər, ayaqlar üzülür,
gözlər də yorğundu, yorğun...
Ağaca bax, başı əyik,
onun da kölgəsi yorğun...
Alim Qasımov oxuyur,
hiss edirəm səsi yorğun...
Deyib-gülürsən, elə bil
nə təlaşın, nə təşvişin;
şən görünmək istəyirsən,
ancaq yorğundu gülüşün...
Saat niyə geri qalır,
bəlkə əqrəbləri yorğun.
Qovana bax qaçanı gör,
eləcə hər biri yorğun...
Kirpik qırparsan halsızca,
yorğundu, gec gəlir yuxun...
işıqlar niyə solğundu;
ay yorğundu, gün də yorğun...
Tək-tək, gah iki-bir, üç-bir
yollardan yorğunluq keçir...
Bəli, yorğunluq əkənlər
elə yorğunluq da biçir...
Fərq eləmir, uşaq-böyük
yorğunluq alır dərsini...
Hamı bir-birinin üstə
yorğunluq tökür hirsini...
Gümrah çıxırsan qapıdan,
qayıdırsan evə yorğun...
Zamanın nəfəsi ağır,
dincəldiyin ev də yorğun...
Göz qoyur hər şeyə adam,
dərinliyə varılmır ki;
Künc-bucaqda hörümçəklər
tor hörməkdən yorulmur ki...