Bəhram Bilaloğlu- Kaş ki,yaşıl vaxtım olaydı bir də
Kaş ki,yaşıl vaxtım olaydı bir də,
Çiçəklər açardım,barım olardı.
Susuzluq qurudan yarpaqlarımı
Verməzdim payıza,mənlə qalardı.
Sən payız küləyi,mənsə qor oldum,
Yarıya bölündü məhəbbətimiz.
İsti günəş kimi şəfəq saçmadıq,
Sarıya bənzədi səadətimiz.
İndi yaz fəslidir,torpaq örtülü,
Qol açır təbiət yeni qollara.
Mənim özüm boyda əsəri yoxdur,
Allahdır əsəri salan yollara.
Şərəfdir bu yolun hər izi,qolu,
Ruhumun ən dərin zirvəsindədir.
Elə yaranmışam,mükəmmələm ki,
Dağlar şüurumun gövdəsindədir.