Şakir Xanhüseyn : yadıma işıq kimi düşənlər var,

***
yadıma
işıq kimi düşənlər var,
bir də görə bilmədiyimiz
işıq adamların yoxluğu,
yahu,
bir anlığa
qaranlığa boğur məni;
onların sözü, səsi,
xatirimdə qalan üz cizgiləri
ayağımın üstünə düşən daşdan
betər ağrıdır,
ağırdır...
nanə yarpağıtək əsən ürəyim,
ta baxa bilmirəm
şəkillərə də...
heyif ki, arabir
qaçıb özümü
ata ocağımın qolları üstə
yıxa bilmirəm,
fikirdən qırağa çıxa bilmirəm...