Əşrəf Veysəlli : - Mən niyə yazıram bu yazıları

Əridə- əridə odlu qəlbimi ,
Dünya öz işində qalacaqdısa,
Kainat milyon il əvvəlki kimi
Köhnə havaları çalacaqdısa,
Mən niyə yazıram bu yazıları?
Tanrının yanında üzüm yoxdusa ,
Dünyada heç nədə gözüm yoxdusa,
Haçandır dilimi bir söz göynədir,
Onu da deməyə lüzum yoxdusa,
Mən niyə yazıram bu yazıları?
Bir də görürsən ki,gün dağdan aşıb,
Dərdin əllərinə saçın dolaşıb.
Çoxu çıxarıbdır ürəyi yaddan,
Çoxunun çörəyə qarışıb başı,
Mən niyə yazıram bu yazıları?
Uzağı bir sözü yazanacandı,
Əl sözə isinib qızanacandı.
Çətini beşikdən məzaracandı,
Məzardan bu yana gəliş yoxdusa,
Məzardan o yana gediş yoxdusa,
Məzardan o yanda bir iş yoxdusa,
Mən niyə yazıram bu yazıları?
Mən kimə yazıram bu yazıları?